زيرا خداوند بر نخواهد گزيد مگر كسى را كه اين چنين باشد و ظاهرش نيز همانند باطنش پاك باشد ، در طهارت و عصمت . بنا بر اين برگزيده شدن مختص است به كسانى و افرادى از آل ابراهيم و آل عمران كه معصوم باشند ، خواه بعنوان پيامبر و خواه بعنوان امام برگزيده شده باشند .
و گفته شده كه اصطفاء دو گونه است :
1 - خداوند او را براى خود برگزيده يعنى او را خالص گردانيده براى خود كه به خودش اختصاص داشته باشد .
2 - او را بر ديگران برگزيده يعنى او را به تفضيل و برترى بر ديگران اختيار كرده .
و اگر ( بنا بر معنى دوم ) اشكال شود كه چرا خداوند آنها را قبل از اينكه عملى انجام دهند تفضيل و برترى بخشوده جواب اينست كه : وقتى خدا ميداند كه صلاح مكلفين جزء بوسيلهء آنها انجام نپذيرد پس بايد قبلا مردم را به ( برگزيده بودن ) ايشان بشارت دهد و از حسن اخلاق و افعال و شمايل آنها خبر دهد چنان كه جلالت قدر و پاكى وجود ايشان را عنايت فرمود تا موجب جذب مردم و قبول گفته آنها و انقياد نسبت به آنها باشد .
و نيز در آيه دلالت است بر برترى انبياء بر فرشتگان زيرا « العالمين » كه خداوند انبياء را بر آنها فضيلت داده شامل ملائكه و غير ملائكه و بالجمله همه مخلوقات مىباشد .
ذُرِّيَّةً
: اولاد و فرزندانى كه ،
بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ
: بعضى آنها از بعض ديگرند .
درباره اين عبارت چند وجه گفتهاند :
1 - حسن و قتاده گويند : يعنى بعضى از بعض ديگرند در همكارى و معاونت در راه حق و عليه گمراهى .
2 - يعنى در توالد و تناسل كه آنان كه در آيه ذكر شدهاند در درجه اول ذريه