بيان آيه 106 - 107
تفسير :
يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ
- خداوند وقت آن عذاب را بيان مينمايد و مراد اينست كه : عذاب بر ايشان ثابت است در روزى كه به اين صفت است كه چهرهء مؤمنان سپيد و نورانى است بپاداش و نتيجه ايمان و اطاعتشان و سيماى كافران سياه و تيره است بعقوبت كفر و گناهان ايشان بدليل ما بعد آيه .
فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَ كَفَرْتُمْ
( بسيه رويان گفته مىشود آيا پس از ايمان كافر شديد ) درباره آنان كه پس از ايمان آوردن كافر شدند اقواليست :
1 - يعنى كسانيند كه پس از اظهار ايمان با پيشه كردن نفاق كافر شدند ( يعنى منافقان كه به زبان مؤمن و بدل كافرند ) 2 - مراد همه كفار است زيرا از اقرار بتوحيد خداوند كه بر ايشان واجب شده و در عالم ذر و ميثاق آن را پذيرفتهاند سر باز زدهاند كه در آيه ديگر ميفرمايد :
أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى
. يعنى قبل از اين عالم خداوند از بنى آدم پرسيد كه آيا من رب شما نيستم ؟ گفتند چرا ( از ابى بن كعب ) 3 - آنها عبارتند از اهل كتاب كه به پيغمبر كافر شدند پس آنان كه بوى ايمان آورده بودند يعنى قبل از بعثت او به صفات و نشانههاى او كه در كتب آسمانى ذكر شده بود ايمان آورده بودند ( از عكرمه و زجاج و جبايى ) 4 - مراد اهل كتاب بدعت و هوا و هوسهاست از امت محمد « ص » ( از على « ع » ) و نظير اين قول از قتاده نقل شده كه آنان كسانيند كه ارتداد پيش گرفتند يعنى پس از اسلام كافر شدند .
از پيغمبر روايت شده كه فرمود قسم به آنكه جانم بدست اوست دستهاى از اصحاب