ايّام بيمارى به ياد نعمت سلامتى مىافتد و انسان را بر توبه و دادن صدقه ترغيب مىنمايد و چيزى است كه خدا براى بنده اختيار كرده چنان كه مىفرمايد :
* ( وَيَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ) * ( 1 ) : خداوند خوبى را براى بندگان اختيار مىكند .
مثال انسانهاى با ايمان
هر از امام هفتم عليه السّلام نقل است كه فرمود : مثل مؤمن همانند دو كفهء ترازوا است ، كه مقدار بر ايمانش افزوده گردد ، بر بلايش افزوده مىگردد ، تا وقتى به محضر خدا مىرود ، گناهى برايش باقى نماند ( 2 ) گاهى ممكن است نعمت ، استدراجى باشد كه از بزرگترين مصيبتها به حساب مىآيد ( 3 ) و اگر استدراجى نباشد ، شكر دارد و شكر نيز خود نعمت است ، و موجب اعتراف به تقصير بنده در مقابل خداوند مىگردد .
البته بايد دانست كه فراوانى مال و نعمت گاهى سبب دورى از خدا مىگردد ، لذا خداوند براى بندگان خاص خود فقر را اختيار كرده و دنيا را از آنها گرفته ، چنان كه در مواردى نقل است كه فرموده : سوگند به جلال و شكوه خود ، اگر از بندهء مؤمنم شرم نمىكردم ، پاره رختى كه بدنش را با آن بپوشاند ،
هامش
( 1 ) قصص / 67
( 2 ) قال الامام موسى بن جعفر عليه السّلام :
مثل المؤمن كمثل كفتى الميزان ، كلَّما زيد في ايمانه ، زيد في بلائه ليلقى اللَّه عزّ و جلّ و لا خطئة له .
( 3 ) به اين معنا كه خدا مدتى گناهكار را امان مىدهد و او را در نعمت غرق مىسازد ، و او خيال مىكند لطف خدا شامل او گشته و مغرور مىشود و راه هوى در پيش مىگيرد ، ولى تدريجا خدا او را به عذاب گرفتار مىكند ، * ( سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ ،
. ( م )