تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — صفحة 34

مساهمون:

ص٣٤
به حبيب خود كه : « بگو اى محمّد ! به منكران خداوند احد كه من نمىخواهم به جهت اداى رسالت از شما اجر و مزد كه سبب غرامت و نقصان شما باشد . اين مىخواهم كه مودّت
/ 15 A /
و محبّت خويشان من - يعنى علىّ و فرزند و فرزندزادگان من - داشته باشند . » جار اللّه زمخشرى در تفسير خود كشّاف گفته كه : « جمع شدند مشركان در مجمعى « 1 » كه ايشان را بود . بعضى به بعضى گفتند كه : هيچ مىبينيد محمّد را سؤال مىكند از ما برآنچه مىرساند به ما مزد و اجر ؟ پس نازل شد اين آيهء كريمه . پس گفتند : اى رسول خدا ! كيانند خويشان تو ، آن كسانى كه واجب است مودّت ايشان بر ما ؟ فرمود كه : علىّ و فاطمه و فرزندان ايشان . حرام شده است بهشت برآن كسى كه ظلم كند اهل بيت مرا ، و ايذا و آزار رساند به من به سبب ظلم در ذرّيهء من . هى ! بدانيد كه آن كسى كه بميرد بر دوستى آل محمّد ، شهيد مرده خواهد بود ؛ يعنى مرتبهء شهدا با او خواهد بود . هى ! آن كسى كه بميرد بر دوستى آل محمّد - يعنى تا وقت مردن ، دوستى ايشان داشته باشد - هرآينه مرده خواهد بود مغفور كه هيچ گناه بر او نخواهد بود . هى ! هركس كه بميرد بر دوستى آل محمّد ، مرده خواهد بود تائب ؛
هامش
( 1 ) . س : مجمع .
الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — صفحة 34 | العلامة الحلي / سلطان حسين استرآبادى / على اوجبى