تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — صفحة 36

مساهمون:

ص٣٦
هى ! چون آن دانستيد ، اين بدانيد كه آن كسى كه بميرد بر دشمنى آل محمّد ، روز قيامت كه به محضر حاضر شود ، در ميان دو چشم او نوشته خواهد بود كه « آن‌كس نااميد است از رحمت خدا كه مخلّد و مؤبّد در جهنّم جاى اوست . » هى ! هركه بميرد بر دشمنى آل محمّد ، كافر مرده خواهد بود . هى ! هركه بميرد بر دشمنى آل محمّد ، بوى بهشت كه پانصد « 1 »
/ 16 A /
ساله راه مىرود ، به او نخواهد رسيد . و جعل الصلوات عليهم شرطا فى صحّة الصلاة عند أكثر المسلمين ، و مستحبّة عند الباقين ، و الصلاة على غيرهم مبطلة لها ؛ و أقسم بخيله فى قوله :
وَ الْعادِياتِ ضَبْحاً .
و گردانيده خداى تعالى صلوات بر محمّد را شرط صحّت نماز به مذهب بيشتر مسلمانان ، و سنّت نزد ديگران ؛ و صلوات بر غيرآل محمّد از صحابه ، باطل مىسازد نماز را ؛ يعنى نماز كه اعظم اركان دين است ، به بركت صلوات بر ايشان مقبول است . و قسم ياد نموده حقّ - سبحانه و تعالى - به اسبان « 2 » علىّ بن ابى طالب
هامش
( 1 ) . س : پونصد . ( 2 ) . در نسخهء اساس همه‌جا « اسپان » آمده است .
الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — صفحة 36 | العلامة الحلي / سلطان حسين استرآبادى / على اوجبى