لقولهم : « جحر ضبّ خرب » ؛ و قولهم : « كبير اناس فى بجاد « 1 » مزمّل » ؛ فيجب الاختصاص على مورد اللغة .
ديگر : الفاظ جرّ به مجاورت با واو عطف نيامد ، همچو قول عربان كه : « جحر ضبّ خرب » « 2 » . لفظ « ضبّ » مجرور است به مضاف اليه و « خرب » چون به پهلوى او واقع شده ، مجرور است به همسايهء او بىواو ؛ يعنى « سوراخ سوسمار ويران شده » ؛ و ديگر قول عربان « 3 » : « كبير اناس فى بجاد « 4 » مزمّل » كه لفظ « بجاد » « 5 » مجرور است به حرف جرّ ؛ و « مزمّل » چون در جوار اوست ، مجرور بىواو ؛ يعنى « بزرگترين مردمان دربند شمشير و موضع مرتفع گليم در خود پيچيده و جامه در سر كشيده . » پس واجب است كه مختصّ باشد به آنچه در لغت آمده كه عطف باشد بر « برؤوسكم » نه به جرّ جوار .
/ 59 B /
و أيضا : الجرّ بالمجاورة إنّما يصحّ مع العلم بالمعنى ، كما فى المثالين اللذين ذكرنا هما ؛ و لو كان الجرّ هنا بالمجاورة لم يكن معلوما و لزم التلبيس .
و ديگر : جرّ جوار اين است و جز اين نيست كه صحيح است گاهى كه
هامش
( 1 ) . س : نجاد .
( 2 ) . س : - حجر ضبّ خرب .
( 3 ) . گوينده امرؤ القيس است .
( 4 ) . س : نجاد .
( 5 ) . س : نجاد .