بحث دوّم از مباحث
/ 51 A /
نبوّت در آنكه جايز نيست سهو و خطا بر پيغمبر
[ الف . ] جماعتى از امّت بر آن رفتهاند كه جايز نيست سهو و خطا پيغمبران را .
[ ب . ] و طايفهاى برآناند كه جايز است حتّى آنكه گفتهاند كه پيغمبر - صلّى اللّه - نماز صبح مىگذارد و سورهء « النجم » را با « الحمد » مىخواند ؛ چون به اين آيه رسيد كه
أَ فَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَ الْعُزَّى وَ مَناةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرى
در عقب آن گفت : « تلك الغرانيق الأولى منها الشّفاعة ترتجى » يعنى « اين گردندرازان كه در زمان اوّل عبادت غرانيق مىكردهاند - يعنى لات و عزّى و منات - از ايشان است اميد شفاعت » و بعد از آن خود را دريافت كه بد واقع شده ؛ و اين در حقيقت كفر است .
و ديگر پيغمبر نماز عصر را دو ركعت گذارد و برخواسته به منزل خود آمد . صحابه با يكديگر به گفتگوى و منازعه درآمدند . مجادلهء ايشان چون دراز كشيد ، پيغمبر بر آن اطّلاع يافته بيرون آمد و گفت :
گفتگوى شما در چيست ؟
گفتند : اى رسول خدا ! نماز خود دانسته قصر كردى يا « 1 » آنكه فراموش كردى ؟ !
هامش
( 1 ) . س : تا .