75 - شريك بن عبد اللّه قاضى نخعى ، مرزبانى او را از شاعران شيعه به حساب آورده و داستانى درباره او و مهدى عباسى نقل كرده كه دليل تشيّع اوست ، وى در سال 177 ( ه . ق ) در كوفه وفات يافت و در مبحث قاضيان ذكر او گذشت .
76 - على بن حمزه كسايى نحوى ، ابن نديم در فهرست گويد : او شاعرى بود كه اشعار اندكى سروده بود ، سرانجام در سال 179 ( ه . ق ) از دنيا رفت ، در مبحث نحويان و لغويان از او ياد كرديم .
77 - يوسف بن حسين حلبى ، كنيهاش ابى محاسن و معروف به شوا بود . او ديوان شعرى در چهار جلد دارد و در سال 635 درگذشت .
78 - كميت بن زيد بن خنيس بن مجالد بن وهيب بن عمر بن سبيع بن مالك بن سعد بن ثعلبة بن دودان بن اسد بن خزيمة بن مدركة بن الياس بن مضر ، كنيهاش ابا مستهل و شاعر برجستهاى بود ، كميت به لهجههاى عرب و نشانهاى آن آگاهى داشت . وى از شاعران و سخنگويان قبيله مضر بود كه نسبت به قحطانيه تعصب مىورزيدند . شعراى دانشمند آنها را نكوهش مىكردند و با آنها مىجنگيدند و به قبيله خودشان افتخار مىكردند .
شيعه بودن كميت و مدح اهل بيت توسط او در دوران بنىاميه معروف است .
قصيدههايى كه او درباره اهل بيت سروده است « هاشميات » ناميده مىشود و از اشعار خوب او به شمار مىرود . هاشميات نخستين اشعار او بود كه در مصر و ليدن به چاپ رسيد و داراى شرح خطى است كه در كتابخانه خديويه نگهدارى مىشود ، گويند : كميت نزد فرزدق رفت و شعرش را براى او خواند . فرزدق به اشعار او گوش فرا داد در حالى كه كميت را كوچك مىشمرد تا اين كه به اشعار ذيل رسيد :
بنى هاشم خاندان پيامبر ( ص ) است و من پيوسته با آنها خشنود و براى آنان خشمناك مىشوم از روى محبت نزد آنها فروتنى مىكنم و با آغوش باز و گشادهروى با آنها روبهرو مىشوم من مانند سپر در برابر خوارج از خاندان پيامبر ( ص ) دفاع مىكنم و دوستى و دشمنى من براى آنهاست من متهم مىشوم و دشمنان را متهم مىكنم و مورد آزار و اذيت و سرزنش قرار مىگيرم « 1 » .
هامش
( 1 ) -بنى هاشم رهط النبى فاننى * بهم و لهم ارضى مرارا واغضب