55 - ابو سمال اسدى ، اهل كوفه و محدث رشيدى بود . ما به نام او دست نيافتيم و او به كنيهاش معروف است .
56 - ابو لفائف ، اسم او را نيز نيافتيم و به كنيهاش شهرت دارد .
57 - محمد بن اشعث بن فجوة قرشى زهرى ، نويسنده و از جوانان و افراد خوش ذوق كوفه بود . وى زيبارو بود شعر مىسرود و با آواز مىخواند ، او با زرقاء كنيز ابن رامين مانوس بود و درباره او شعرى سرود ، ابن رامين مولاى زرقاء ، بزرگترين و محترمترين شخصيتى بود كه در شهر كوفه اقامت داشت .
58 - ابو كلدة يشكرى فرزند عبد اللّه منقذبن حجر از خاندان يشكر بن بكر بن وائل و از شاعران حكومت امويان به شمار مىرفت . وى از كسانى بود كه همراه ابن اشعث قيام كرد و حجاج او را كشت ، ابو كلدة داراى ديوان شعر است .
59 - قيس بن عمر بن مالك از خاندان حارث بن كلب و معروف به نجاشى بود ، وى شخصى تبهكار و مسلمان سست عقيدهاى بود و به علت شرابخوارى در ماه رمضان امير مؤمنان حضرت على ( ع ) او و ابو سماك عدوى را هشتاد و هفت تازيانه زد . او همان كسى است كه اشعارى در نكوهش مردم كوفه سرود :
هرگاه خداوند ، سرزمينى را به وسيله ابرهاى بارنده سيراب كند ولى اهل كوفه را سيراب نكند « 1 » .
60 - على بن محمد بن جعفر بن محمد بن زيد بن على بن حسين فرزند حضرت على بن ابى طالب ( ع ) حمانى معروف به افوه بود . او مىگفت : من ، پدر و جدم تا ابو طالب شاعر هستيم متوكل عباسى از امام هادى ( ع ) پرسيد : بزرگترين شاعر كيست ؟ امام ( ع ) فرمود : حمانى ، ناصر گويد : اگر خواندن شعر در نماز جايز باشد شعر حمانى شايسته قرائت است . وى در سال 260 ( ه . ق ) جان سپرد .
61 - عبد اللّه بن محمد بن حرب بن خطاب خطابى ، كنيهاش ابو محمد نحوى بود و
هامش
و عليا ابا هما افضل الام * ة بعد النبى سبقا و خيرافعلى حبهم اموت و احيا * و على هديهم ألاقى النشورا( 1 ) -اذا سقى اللّه ارضا صوب غادية * فلاسقى اللّه اهل الكوفة المطرا