خادم دين رسول الله » را برگزيد .
بلافاصله ، مقاومت دوگانهاى در گرفت كه پشتوها بر ضدغاصب تاجيكى سازمان داده بودند . امان الله كه در 24 جدى / 14 ژانويه به نفع برادر ناتنى خود ، عنايت الله ، از سلطنت كنارهگيرى كرده و به قندهار گريخته بود ، كوشيد تا براى حمله به كابل نيرويى فراهم آورد . متوسل شدن او به حس غرور جريحهدار شدهء پشتوها نزد درّانيهاى جنوب افغانستان گوش شنوايى يافت و او توانست به سوى پايتخت حركت كند ؛ ولى حملهء غلجائيها او و نيروهايش را وادار كرد كه از غزنه پيشتر نروند و مراجعت كنند ( 30 حمل 1308 ش / 19 آوريل 1929 ) . شاه ناتوان ، كه ظهور مجدّد خصومتهاى كهن ميان دو اتحاديهء عمدهء پشتوها او را در هم شكسته بود ، به اتفاق خانوادهاش به هند پناهنده شد و سپس به ايتاليا رفت و در حالى كه يادش از خاطرها رفته بود تا هنگام مرگ يعنى 1339 ش / 1960 در آن كشور مىزيست .
نادر شاه
( 1308 - 1312 ش / 1929 - 1933 ) . نادر خان كه به اتفاق چند تن از برادرانش در فرانسه بود ، پس از آگهى يافتن از رويدادهاى افغانستان ، به هند و از آنجا به پكتيا رفت و به يمن همبستگى ايلى در فراهمآوردن سپاهى مركب از ايلهاى مختلف با مشكلى روبرو نشد و آن را به سوى كابل حركت داد . ولى چندين بار ناگزير به عقبنشينى شد و تا وزيريها و مسعودها به كمك او نشتافتند ، نتوانست پايتخت را تسخير و غارت كند ( 21 ميزان 1308 ش / 13 اكتبر 1929 ) . در 24 ميزان / 16 اكتبر ، سربازان نادر ، او را پادشاه اعلام كردند و در 10 عقرب / 1 نوامبر ،