مىيابد ( چترال ، سوات « 1 » و جز آنها ) و در آنجا گويشهاى متعددى را شامل مىشود .
19 - 22 . زبانهاى هندى جديد
. وجود اين زبانها حاكى از استقرار گروههايى از اقوام مختلف هند در اين كشور ، دستكم ، از زمان سلسلهء غزنويان است . در كابل و بيشتر شهرهاى مشرق افغانستان معابد هندوان و سيكها يافت مىشود . بازرگانان سيك به پنجابى ( 19 ) و ديگر اقليتهاى هندى به زبانهاى سندى ( 20 ) و انكو ( لندا ، 22 ) تكلم مىكنند . شمارى دامدار گجرى در كنز به گجرى ( گجرى ، 21 ؛ - ( اطلس زبانشناختى افغانستان ) ) صحبت مىكنند . اقوام و نگاوالا ، پكراج ، شاديباز و جلالى گويشهايى از نوع سرايكى ( سندكهى ) « 2 » به كار مىبرند كه دربارهء آن اطلاعات زيادى در دست نيست ؛ به اين قومها و برخى گروههاى ديگر ، عنوان كاملا نامناسب جت را اطلاق كردهاند ( - 32 ، سطور زير ) .
زبانهاى تركى - مغولى
( 23 - 27 ) . زبانهاى ازبكى ( 23 ) و تركمنى ( 24 ) بويژه در ناحيهء شمال افغانستان ، بين آمودريا در شمال ، ناحيهء فارسى زبان بدخشان در مشرق ، و سلسله جبال پاروپاميسوس ( كوههايى در شمالغربى افغانستان و نام باستانى هندوكش ) در جنوب ، و حوضهاى كه زهكشى آن با مرغاب است در مغرب ، رواج دارند . باكترياى باستان ، مهد تشكيلات مهم هند و ايرانى ، سلسلههاى يونانى / باكتريايى و فرمانروايى كوشان كه به زبان باكتريايى شهرت بخشيد ، همواره در معرض حملاتى از آسياى مركزى بوده است . هجوم ازبكها كه سرانجام
هامش
( 1 ) .Swat( 2 ) .Sindkhi ?