نتيجهء اين بحث و بررسى
1 - به طورى كه ديديم تاريخنويسان ، زمان اين فتح و پيروزىها را به غير از سيف بن عمر ، بين سالهاى ( 22 - 24 ) . ه - آوردهاند .
2 - نخستين سردار عربى كه با ديلميان به جنگ پرداخته و ايشان را شكست داده است « عروة بن زيد خيل طائى » بوده كه خود به خدمت خليفه عمر رسيده و مژدهء فتح و پيروزى خود را در آن جنگ به عرض خليفه رسانيده است .
3 - سردارى كه با اهالى رى و دستبى از در مذاكره و صلح درآمده « ضرار بن ضبى » بوده است .
4 - در دوران حكومت مغيرة بن شعبه بر كوفه ، بار ديگر شهرهاى ( رى و همدان ) گشوده شده ، و جرير بن عبدالله از جانب مغيره مأمور فتح دوبارهء همدان گرديده كه او هم پس از فتح آنجا زمينهاى ايشان را به زور و اكراه مصادره نموده است .
5 - و باز به دوران حكومت مغيره بر كوفه بوده است كه « كثير بن شهاب » از جانب او فرماندار ( رى ، و همدان و دستبى ) شده و شورش اهالى رى را با كشتار بىرحمانهء آنان تلافى و سركوب نموده است .
6 - آذربايجان نيز در زمان حكومت مغيره بر كوفه ، به دست « حذية بن يمان » گشوده شده است .
اما در مقابل اين حقايق مسلم تاريخى ، سيف بن عمر تاريخ آن فتح و پيروزىها را همه در سال هيجدهم از هجرت ، و فتح شهرهاى ( رى ، و همدان ، و دستبى ) را تحت فرماندهى « نعيم بن مقرن » قيد كرده است .
سيف مىگويد نمايندگانى كه از جانب نعيم بن مقرن خمس غنائم جنگى را از نظر خليفه عمر گذارنيدهاند عبارت بودهاند از ( سماك ، و سماك ، و سماك ) ! و گفت و شنود عمر را با ايشان نيز مىآورد .
سيف ، خبر « عروة بن زيد خيل طائى » را كه خود به عنوان فرماندهى سپاه ، مژدهء فتح و پيروزى خود را در جنگ با ديليمان به عمر برده بود تحريف ، و مقام او را در حدّ يك نامهرسان پائين آورده ، گفت و شنود او را با عمر به ميل خود تغيير داده است !
سيف فتح آذربايجان را نيز در سال هيجدهم از هجرت نوشته ، فرماندهى سپاه