مثنى را به زند رود مأمور ساخت . مثنى در آن جا با سپاهيان پارس به جنگ پرداخت و بر آنها پيروز شد و عده اى را به اسارت گرفت . و نيز عروة بن زد خيل طائى را به زوابى گسيل داشت ، كه عروه با دهقان زوابى ، بر مبناى مصالحهء اهالى باروسيما صلح كرد . . . اين است آن چه در مورد فتوح ابو عبيد و مثنى قبل از نبرد جسر گفته اند .
نتيجه سنجش و دست آورد اين داستان
آن چه را كه در اين داستان ديديم ، از مالكيت نرسى دايى زاده پادشاه بر سرزمين كسكر و موضوع نرسيان و خرماى مشهور آن كه اختصاص به شاه داشته و يا شخص مورد محبت وعنايت او ، موقعيت و نبردهاى سخت و خونين سقاطيه كسكر و هوافى و مرج مسلح ، عاصم و نبردها و قهرمانى ها و حماسه هايش ، سفرهء رنگين فرزند فروخ و انواع و اقسام خوراكى هاى ايرانى و نوشيدنى هاى آن و قتل و غارت و اسارت مردم جوبر وسيلهء عاصم قهرمان نام آور تميم و غيره همه و همه مطالبى است كه فقط در روايت هاى افسانه اى سيف بن عمر تميمى اين دروغ ساز قصه پرداز قرن دوم هجرى به چشم مىخورد . و هم او است كه اين افسانه ها و اين نام هاى عجيب و غريب را خلق و آفريده و به دست تاريخ نويسانى بنام چون طبرى سپرده است . ( 4 )
نبرد پل
سيف پس از پايان نبرد نمارق داستان ديگرى نقل مىكند كه طبرى آن را در تاريخ خود از سيف چنين آورده است كه :
( در اين نبرد ، كه نبرد پل ابو عبيد ناميده شده است مسلمانان متحمل تلفات سنگينى گرديدند ، و ابو عبيد نيز در اين جنگ با ايرانيان كشته شد . كيفيت عبور سپاهيان اسلام را از دجله چنين روايت كرده است : )
عاصم بن عمرو در معيت مثنى و افراد پياده اش ، آنان كه دست اند كار كشيدن پل بر روى دجله بودند مورد حمايت و پشتيبانى خود قرار داده تا بر روى دجله پل