جرير طبرى به ثبت مىرسد تا ديگر تاريخ نويسان را جاى هيچ گونه شك و ترديدى در صحت و درستى آنها باقى نماند .
پايان همكارى عاصم و خالد
طبرى در اين مورد از قول سيف روايت مىكند :
پس از نبرد فراض ، وقتى كه خالد بن وليد تصميم گرفت تا پوشيده و دور از چشم ديگران به قصد اداى حج به مكه عزيمت كند ، دستور داد تا عاصم بن عمرو با سپاه اسلام به جانب حيره حركت نمايد .
و نيز در خبر عزيمت خالد بن وليد به سوى شام ضمن حوادث سال سيزدهم از هجرت مىنويسد :
مسلمانانى كه در شام با مشركين در پيكار بودند از ابو بكر خليفه استمداد كردند و ابو بكر نامه اى به خالد نوشت و به وى دستور داد تا براى كمك به قواى اسلام به جانب شام عزيمت نمايد . و براى اين منظور نيمى از سپاه موجود در عراق را بر مىگيرد ، و نيم ديگر را زير فرماندهى المثنى فرزند حارثه شيبانى در عراق باقى گذارد ، و در اين تقسيم بندى هيچ دلاورى را به همراهى خود بر نگزيند ، مگر اين كه همانند او را براى مثنى باقى گذارد .
خالد بن وليد در اين تقسيم بندى اصحاب رسول خدا را انتخاب مىكند ، و بقيه را كه سابقهء درك صحبت پيغمبر را نداشته اند براى مثنى جا مىگذارد .
مثنى زير بار چنين تقسيمى نرفت مگر اين كه تعداد ياران پيامبر را نصف كنند ، نيمى را خالد بر گيرد ، و نيمى ديگر نزد المثنى باقى بماند . خالد ناگزير شد تا اين پيشنهاد را قبول كند و در نتيجه قعقاع بن عمرو تميمى از اصحاب رسول خدا را خالد بن وليد در سهم خود برگزيده ، و عاصم بن عمرو تميمى برادر قعقاع كه از اصحاب رسول خدا بود جزء سهم مثنى قرار داد .