لم يواس النبى غير بنىها
ثم عند السيوف يوم حنين
هرب الناس غير تسعة رهط
فهم يهتفون بالناس أين
تم قاموا مع النبى على الموت
فآبوا زينا لنا غير شين
و ثوى ايمن الأمين من القوم
شهيدا فا عتاض قرة عين
چيزى كه وى آن را حقيقت داستان سورهء برائت پنداشته ، گمان باطلى بيش نيست و ما نادرستى آن را در حديث ششم بيان نموديم و گفتيم كه آن را براى نيكو جلوه دادن ابوبكر ساختهاند . در آنجا بيان كرديم كه پيامبر ( ص ) ابوبكر را نفرستاد مگر براى اينكه بعدا او را عزل نمايد تا فضيلت على و بىكفايتى ابوبكر را به همگان گوشزد كند و مردمان بدانند كه كسى كه شايستگى ابلاغ سورهء برائت به جاى پيامبر ( ص ) را ندارد ، به طريق اولى نمىتواند در امامت و زعامت دينى جانشين پيامبر ( ص ) باشد .
قسم سوّم - فضايل خارجى امير المؤمنين ( ع )
مطلب اوّل : نسب امير المؤمنين ( ع )
مصنّف - اعلى اللَّه مقامه - مىگويد :
فضايل خارجى امير المؤمنين ( ع ) است . در اين باره چند مطلب را طرح مىكنيم :
احدى از مردمان در شرف نسب به امير المؤمنين ( ع ) نمىرسد . خود آن حضرت ( ع ) فرمود : « ما اهل بيت هستيم احدى از مردمان با ما مقايسه نمىشود . » جاحظ كه از كينه توزترين افراد نسبت به امير المؤمنين ( ع ) است ، مىگويد :
على در اين گفته اش راست مىگويد كه : ما اهل بيت هستيم ، احدى از مردمان با ما مقايسه نمىشود . چگونه كسى مىتواند با قومى مقايسه شود كه رسول خدا ( ص ) و دو پاكيزه ، على و فاطمه و دو سبط پيامبر ( ص ) حسن و حسين و دو شهيد ، حمزه و ذوالجناحين جعفر ( طيار ) و سرور مكه ، عبدالمطلب و ساقى حاجيان ، عباس و خردمند بطحاء و نجد و نجيب زادگان و برگزيدگان در ميان آنها هستند ؛ انصار ، كسانىاند ؛ كه آنان را كمك مىكردند و مهاجران ، كسانى كه به سوى آنان و با آنان هجرت كردند صديق كسى است كه آنان را تصديق كرد ؛ فاروق كسى است كه حق و باطل را دربارهء آنان از هم جدا كرد ؛ حواريون ،