خداى سبحان پيامبر ( ص ) و على ( ع ) را در حمايت از پيامبر ( ص ) به كشته اى تشبيه مىنمايد كه * ( « أَخْرَجَ شَطْأَه » ) * يعنى جوانه زده است . كه اين تعبير به ابتداى دعوت پيامبر ( ص ) مربوط مىشود * ( « فَآزَرَه » ) * يعنى به آن رسيدگى كرد كه اشاره به پشتيبانى على ( ع ) از پيامبر اكرم ( ص ) است * ( « فَاسْتَغْلَظَ » ) * يعنى آن كاشتهها ، به وسيلهء اين دو تن رشد يافت و قدرت گرفت * ( « فَاسْتَوى عَلى سُوقِه » ) * و به واسطهء ادامهء دعوت پيامبر و شمشير على بر ساقه هايش ايستاد * ( « يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ » ) * كشاورزان را به شگفت مىآورد و به سبب آنان - پيامبر و على ( ع ) - كافران را به خشم وامىدارد . بدون شك كسى كه موجب خشم كفّار گردد قطعا بايد اراده اى نيرومندتر از ارادهء تمام مسلمانان داشته باشد و داراى قوّت قلبى فزونتر از آنان باشد ، و تأثير و حجيّت او از همه بالاتر باشد و فهم و علم او برتر باشد . چنين كسى ، جز پيامبر و امام نمىباشد .
آيهء * ( « أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ الله »
مصنّف - نوّر اللَّه ضريحه - مىگويد :
هفتاد و هفتم : آيهء شريفهء * ( « أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ الله مِنْ فَضْلِه » ) * ( 1 ) است .
امام باقر ( ع ) فرمود : مراد از * ( « النَّاسَ » ) * ما هستيم .
فضل مىگويد :
اين حديث اگر صحيح باشد ، از فضايل على ( ع ) است و مدّعا را ثابت نمىكند .
من مىگويم :
ابن حجر در الصواعق المحرقه ( 2 ) مىگويد : ابو الحسن مغازلى با ذكر سند از حضرت باقر ( ع ) نقل كرده است كه : به خدا سوگند مراد از مردم در آيهء شريفه ما هستيم . مانند اين حديث در ينابيع الموده ( 3 ) وجود دارد . و روايت ديگرى را از ابن مغازلى به نقل از ابن عباس مىافزايد كه اين آيه دربارهء پيامبر اكرم ( ص ) و على ( ع ) نازل شد .
نحوهء دلالت حديث بر مطلوب واضح است ، چرا كه مراد از * ( « ما آتاهُمُ الله مِنْ فَضْلِه » ) *
هامش
( 1 ) . نساء / 53 .
( 2 ) . آيهء ششم در فضايل اهل بيت .
( 3 ) . باب / 39 .