سورة الواقعة مكية ، و هى ست و تسعون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - چون بيوفتد اوفتادنى « 2 »
2 - نيست افتادن آن را بدروغ « 3 »
3 - فرو نهندهاى و بر دارندهاى « 4 »
4 - و چون بلرزد زمين لرزيدنى « 5 »
5 - و فرو شكسته بود كوهها فرو شكستنى « 6 »
6 - باشد « 7 » گردى پراكنده
7 - و بوديد جفتهاى سه تن « 8 »
8 - خداوندان دست راست ، چه خداوندان دست راست
9 - و خداوندان دست چپ ، چه خداوندان دست چپ
10 - و پيشىكنان پيشىكنان « 9 »
11 - ايشاناند نزديكان « 10 »
12 - اندر بهشتهاى با نعمت
هامش
( 1 ) بنام آن خدايى كه اندر دنيا با ايمان بدارد ، مهربانى كه از دنيا با ايمان بيرون برد ، بخشايندهء كه اندر گور تلقين صواب عطا بخشد . ( صو )
( 2 ) چون بيايد آن ساعت آمدنى . ( صو )
( 3 ) نيست مر آمدن ورا دروغى . ( صو )
( 4 ) فرو نهنده و بردارنده . ( صو )
( 5 ) بجنبانند زمين را جنبانيدنى . ( صو )
( 6 ) و نرم گردانند كوهها را نرم گردانيدنى . ( صو )
( 7 ) بباشد كوهها ( صو )
( 8 ) سه گونه . ( صو )
( 9 ) و پيش روان چه پيش روان . ( صو )
( 10 ) ايشان باشند نزديك كردگان . ( صو )