سورة اللّيل مكية ، و هى احدى و عشرون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - بشب چون برپوشد « 2 »
2 - و بروز چون روشن شود « 3 »
3 - و آنچه بيافريد نرينه و مادينه « 4 »
4 - كه سعى شما گونهاست « 5 »
5 - اما آنك به رادى و پرهيزكارى « 6 »
6 - و راستى و نيكوكارى زيد « 7 »
7 - آسان كنيم او را آسانى « 8 »
8 - و اما آنك بخيلى كرد و بىنياز گشت « 9 »
9 - و بدروغ داشت بنيكواى « 10 »
هامش
( 1 ) بنام آن خدايى كه نر و ماده را بيافريد . مهربانى كه راه هدى بر ايشان آسان كرد . بخشايندهء كه بخشنودى وعده كرد . ( صو )
( 2 ) سوگند بشب كه بپوشاند و تاريك گرداند . ( صو )
( 3 ) و سوگند بروز كه پديد آيد و روشن گرداند . ( صو )
( 4 ) و سوگند بدانك بيافريد نر و ماده . ( صو )
( 5 ) كه كار شما يعنى طاعت و معصيت پراكنده است . ( صو )
( 6 ) و انكس كه از خويشتن حق بندگى بدهد .
و بپرهيزد از ناشايست . ( صو )
( 7 ) و استوار دارد سخن نيكوترين را يعنى قرآن را . ( صو ) [ در متن عبارت آيهء 5 و 6 را متصل بايد خواند ] .
( 8 ) زود آسان كنيم وى را يعنى آسان كنيم بر وى - يعنى دوزخ - كار آسانترين را . ( صو )
( 9 ) و هر آن كس كه سفلگى كند و خويشتن بىنياز دارد . ( صو )
( 10 ) و بدروغ دارد سخن نيكوترين را . ( صو )