سورة الشمس مكية ، و هى خمس عشر آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - بدين آفتاب و روشنى آن « 2 »
2 - و ماهتاب چون نور بدهد « 3 »
3 - و روز چون روشن گردد « 4 »
4 - و شب چون تاريكى اندر پوشد « 5 »
5 - و آسمان و آنچه بنا كردن آن « 6 »
6 - و زمين و گستردن آن « 7 »
7 - و تنى و آنچه راست كرد آن را « 8 »
8 - و الهام داد آن را تباه كارى آن و بپرهيزكارى آن « 9 »
9 - و بدرستى كه برست آنك پاكيزگى كرد « 10 »
10 - و بدرستى كه فرو ماند آنك پنهان كرد آن « 11 »
هامش
( 1 ) بنام آن خدايى كه روز و شب آفريد . مهربانى كه بروز معاش كرد و بشب آسايش . بخشاينده كه صلاح بندگان پديد كرد . ( صو )
( 2 ) سوگند بآفتاب و روشنايى وى . ( صو )
( 3 ) و سوگند به ماه چون بدم آفتاب رود . ( صو )
( 4 ) و سوگند بروز چون جهان روشن گردد . ( صو )
( 5 ) و سوگند بشب چون تاريك گرداند . ( صو )
( 6 ) و سوگند به آسمان و بدانكه بلند ورا برآورد . ( صو )
( 7 ) و سوگند به زمين و بدانكه او را بگستراند . ( صو )
( 8 ) و سوگند به تنى و آنك او را راست آفريد . ( صو )
( 9 ) بنمودش بدى وى و نيكى وى . ( صو )
( 10 ) بمراد رسيد و بآرزوى رسيد آنك پاك گردانيد تن را . ( صو )
( 11 ) و نوميد گشت يعنى هلاك كرد آنك پنهان كرد ورا . ( صو )