تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسیر طبری فراهم آمده در زمان سلطنت منصوربن نوح سامانی — صفحة 2020

مساهمون:

ص٢٠٢٠

سورة البلد مكية ، و هى عشرون آية

[ ترجمه ]

بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 » 1 - سوگند ياد كنم بدين شهر 2 - كه تو فرو آمده‌اى بدين « 2 » شهر 3 - و بپدرى و آنچه زاد « 3 » 4 - و بدرستى كه بيافريديم ما مردمان را اندر سختى « 4 » 5 - آيا مىپندارد كه نه‌تواند بر او كسى « 5 » 6 - مىگويد : هلاك كردم خواستهء بسيار 7 - و مىپندارد كه نه‌ديد او را كسى ؟ 8 - نه كرديم او را دو چشم . 9 - و زبان و دو لب 10 - و راه نموديم او را دو راه نيك و بد ؟ « 6 » 11 - نه گذاشت اين مردم عقبها « 7 » 12 - و چه دانا كرد ترا « 8 » كه چيست عقبه ؟ 13 - آزاد كردن گردنى را « 9 »
هامش
( 1 ) بنام آن خدايى كه مؤمنان را ايمان كرامت كند ، مهربانى كه بر ايشان رحمت كند ، بخشايندهء كه ايشان را بر يكديگر رحيم كند . ( صو ) ( 2 ) و تو حلالى بدين . ( صو ) ( 3 ) و سوگند به پدر و آنچه بزاد . ( صو ) ( 4 ) بيافريديم مردم را اندر سختى و رنج . ( صو ) ( 5 ) مىپندارد كه توانا نگردد بر وى كسى . ( صو ) ( 6 ) و بنموديمش راه نيكى و بدى دو راه . ( صو ) ( 7 ) چون اندر نگذاشتست عقبه - يعنى دوزخ . ( صو ) ( 8 ) و چه دانى تو ( صو ) ( 9 ) آزاد بايد كردن بردهء . ( صو )