7 - و ايشان گمان بردند چنان كه گمان برديد كه نه فرستد خداى عزّ و جلّ هيچ كسى « 1 » .
8 - و ما بوديم و بسوديم آسمان را و يافتيم آن را پر شده و نگاهبانان سخت و ستارههاى سوزان « 2 »
9 - و ما بوديم و بنشستيم از آن نشستنى شنودن را ، « 3 » و هر كى گوش كند اكنون بيابد او را ستارههاى راه گرفته « 4 »
10 - و ما نه دانيم بدست آنچه خواسته شد به آن كسانى اندر زمين يا خواهد ايشان را خداى ايشان راهى راست « 5 »
11 - و ما راست از ما نيكان و از ما بجز آن ، بوديم بر راههاى مختلف « 6 »
12 - و ما گمان برديم كه نه عاجز كنيم خداى را اندر زمين ، و نه عاجز كنيم او را گريختن « 7 »
13 - و ما چون شنيديم راستى بگرويديم بدان ، آنك بگرويد بخداى او نهترسد از كم كردن و نه ستم كردن « 8 »
14 - و ما از ما مسلمانان و از ما دادگران ، و هر كى گردن نهاد
هامش
( 1 ) كه بر نهانگيزد خداى كسى را . ( صو )
( 2 ) و ما بسوديم آسمان را ، بيافتيم آسمان را پر كرده نگاهبانانى بنيرو و آتشى افروزنده و اندازنده . ( صو )
( 3 ) و ما بوديم كه مىنشستيم از آسمان نشستگاهها مر شنيدن را . ( صو )
( 4 ) آتشى سوزنده و فروزنده نگاه دارنده آماده كرده ساخته . ( صو ) شهابا رصدا .
( 5 ) و ما ندانيم كه بد خواستند بباشندگان اندر زمين يا خواست بايشان خداوند ايشان راست و نيكويى . ( صو )
( 6 ) و ما آنيم كه از ما نيكاناند و از ما بجز اين هستند ، ما هستيم گونهگونه پراكنده . ( صو )
( 7 ) و ما گمان بريم يعنى بيقين دانيم كه عاجز نتوانيم گردانيدن خدا را اندر زمين ، و سست نتوانيم گردانيدن او را بگريختن . ( صو )
( 8 ) راه راست بگرويديم بوى ، و هر كه بگرود به خداوند خويش نترسد از كاستن و عذاب و هلاك . ( صو )