سورة المعارج مكية ، و هى اربع و اربعون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان
1 - بپرسيد پرسندهاى بعذابى افتيده « 1 »
2 - كافران را كه نيست او را « 2 » بازدارندهاى
3 - از خداى خداوند بر شدنها
4 - مىبرشوند فريشتگان و روح - يعنى جبريل عليه السّلم - سوى او اندر روزى كه هست اندازهء آن پنجاه هزار سال
5 - شكيبايى كن شكيبايى كردن نيكو
6 - كه ايشان مىبينند آن را دور
7 - و مىبينم او را نزديك
8 - آن روز كه باشد آسمان چون مس « 3 » گداخته
9 - و باشد كوهها چون پشم زده « 4 »
10 - و نه پرسد دوستى از دوستى « 5 »
11 - مىبينند « 6 » ايشان را ، دوست دارد گناهكار اگر فدا كند از عذاب آن روز بفرزندان او « 7 »
12 - و زن او و برادر او « 8 »
هامش
( 1 ) بخواست خواهندهء - يعنى حارث بن كلده - عذابى آينده . ( صو ) - حارث بن نعمان .
( ابو الفتوح ) - نضر بن حارث . ( فى ظلال القرآن )
( 2 ) مر ناگرويدگان را نيست مر او را . ( صو )
( 3 ) روى . ( صو )
( 4 ) پشم گوناگون . ( صو )
( 5 ) و نه پرسند خويشاوندى از خويشاوندى . ( صو )
( 6 ) بشناسد . ( صو )
( 7 ) اگر خويشتن باز خردى از عذاب آن روز بپسران خويش . ( صو )
( 8 ) و زن خويش ، و برادر خويش . ( صو )