سورة المجادلة مدينة ، و هى اثنتان و عشرون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - بدرستى كه شنيد خداى عزّ و جلّ گفتار آن زن كه پيكار مىكرد با تو اندر شوى خويش و شكايت كرد سوى خداى ، « 2 » و خداى عزّ و جلّ مىشنود پيكار شما كه خداى عزّ و جلّ شنواست و بيناست « 3 »
2 - آن كسها كه ظهار مىكنند از شما از زنان شما نيستند ايشان مادران ايشان ، و نيستند مادران ايشان مگر آن زنان كه زاد ايشان را ، و كه ايشان گويند منكرى « 4 » از گفتار و بدروغ ، كه خداى اندر گذارنده است آمرزگار
3 - و آن كسها كه ظهار كنند از زنان ايشان ، و پس باز گردند آن را كه گفتند آزاد كردن گردنى از پيش آن كه بيك ديگر رسند ، آنتان « 5 » كه پند دهندتان بدان ، و خداى عزّ و جلّ بدانچه مىكنيد آگاه است
4 - و هر كى نه يابد ، روزه داشتن دو ماه از پس يك ديگر پيوسته
هامش
( 1 ) بنام آن خداى كه جز وى آفريدگار نيست ، روزى دهندهء دوستان و دشمنان است ، بخشايندهء مؤمنانست . ( صو )
( 2 ) شوى خويش و مىناليد بخداى . [ رجوع شود به تفسير اين آيه ]
( 3 ) سخن گفتن شما با يكديگر كه خداى شنواست گفتار شما را و بيناست حال دلها را . ( صو )
( 4 ) آن كسها كه ظهار گويند از شما از زنان خويش نيستند آن زنان مادر ايشان ، نيستند مادران ايشان مگر آن زنان كه بزادند ايشان را و آنست مردمان همى گويند زشت سخنى . ( صو )
( 5 ) و آن كسها كه مى ظهار گويند از زنان خويش مىباز گردند سوى آنچه گفتند ، آزاد بايد كردن بردهء از پيش آنكه يكديگر را بساوند . آنتان است . ( صو )