از پيش آن كه بيك ديگر رسند ، « 1 » و هر كى نه تواند طعام شصت درويش را ، آنست « 2 » تا بگرويد بخداى عزّ و جلّ و پيغامبر او ، و آنست « 3 » حدّهاى خداى عزّ و جلّ ، و كافران راست عذابى دردناك
5 - كه آن كسها كه پيكار كنند با خداى عزّ و جلّ و پيغامبر او مقهور گردند چنان كه مقهور گشتند آن كسها « 4 » كه از پيش ايشان بودند ، و بدرستى كه فرو فرستاديم آيتهاى روشن ، و كافران راست عذابى خوار كننده
6 - آن روز كه برانگيزد ايشان را خداى عزّ و جلّ همه را ، و آگاه كند ايشان را بدانچه كردند و بشمارد آن خداى عزّ و جلّ و فراموش كردند ، « 5 » و خداى بر همه چيزى گواه است
7 - نهبينى كه خداى داند آنچه اندر آسمانهاست و آنچه اندر زمين است ؟ نه باشد هيچ حديث ازو بنهان ، و نباشد سه « 6 » مگر كه او چهارم ايشان باشد ، و نه پنج مگر كه او ششم ايشان باشد ، و نه كمتر از آن و نه بيشتر مگر كه او با ايشان است هر كجا باشند ، پس آگاه كند ايشان را بدانچه كردند روز قيامة ، كه خداى به همه چيزى داناست و توانا
8 - نهبينى سوى آن كسها كه نهى كرده شدند از سخن بنهان پس بازگشتند بدانچه باز زده شدند از آن ، و بنهانى گفتند ببزه و دشمنادگى
هامش
( 1 ) هر كه نيابد - يعنى برده - روزه بايد داشتن دو ماه پيوسته از پيش آنكه يكديگر را بساوند . ( صو )
( 2 ) طعام بايد دادن شست درويش را . اين بدانست . ( صو )
( 3 ) اينست . ( صو )
( 4 ) كه مى خلاف كنند خداى را و پيغامبر و را خوار و نگونسار گردانيد - يعنى هلاك كردشان - هم چنان چه نگونسار گردانيد آن كسها را . ( صو )
( 5 ) نگاه داشت آن را خداى و فراموش كردهاند ايشان را . ( صو )
( 6 ) زمين است ؟
نباشد هيچ راز گفتن سه تن . ( صو )