12 - اى آن كسها كه بگرويدند چون سخن گوئيد با پيغامبر عليه السّلم پيش كنيد پيش سخن گفتن شما صدقهاى ، « 1 » كه آن بهتر شما را و پاكيزهتر ، اگر نه يابيد كه خداى عزّ و جلّ آمرزگارست و مهربان .
13 - آيا مىترسيد كه پيش كنيد پيش سخن شما صدقههايى ؟ اگر نه كنيد « 2 » و توبه دهد خداى بر شما ، بپاى داريد نماز و بدهيد زكات و فرمان بردارى كنيد خداى را و پيغامبر او را ، و خداى عزّ و جلّ آگاهست بدانچه مىكنيد .
14 - نهبينى سوى آن كسها كه برگشتند گروهى « 3 » و خشم گرفت خداى بر ايشان ؟ نيستند ايشان از شما و نه شما از ايشان ، « 4 » و مىسوگند خوردند بر دروغ و ايشان همى دانند .
15 - بساخت « 5 » خداى ايشان را عذابى سخت كه ايشان را بدست بدانچه بودند و مىكردند .
16 - گرفتند سوگندهاشان سپرى برشدند « 6 » از راه خداى ، ايشانراست عذابى خوار كننده .
17 - نه بىنيازى داد « 7 » از ايشان خواستهاى ايشان و نه فرزندان ايشان از خداى عزّ و جلّ چيزى ، ايشانند خداوندان « 8 » آتش ايشان اندر آنجا جاودانه .
18 - آن روز كه برانگيزد « 9 » ايشان را خداى عزّ و جلّ همه را ،
هامش
( 1 ) چون راز كنيد با پيغامبر پيش فرستيد پيش راز خود صدقه . ( صو )
( 2 ) پيش راز خويش صدقهها ، چون نكرديد . ( صو )
( 3 ) نگاه نكنى يا محمد سوى آن كسها كه بدوستى گرفتند گروهى را . ( صو )
( 4 ) از شما و نه ازيشان ( صو )
( 5 ) آماده كرد . ( صو )
( 6 ) بازداشتند . ( صو )
( 7 ) بازندارد . ( صو )
( 8 ) باشندگان .
( صو ) اصحاب .
( 9 ) برانگيزاند . ( صو )