او مىگويد :
« مسلمين اتفاق دارند كه هر جا عدالت شرط است ، بلوغ هم شرط است ، اما در اين كه آيا كودكان مىتوانند در مورد جراحت و قتل ، عليه همديگر شهادت دهند ، اختلاف نظر دارند . جمهور فقهاى بلاد را نظر بر اين است كه چنين شهادتى پذيرفته نيست ، زيرا همانطور كه گفتيم : مسلمين اجماع دارند كه از جمله شروط شهادت ، عدالت شاهد است ، و نيز يكى از شروط عدالت ، بلوغ مىباشد ؛ پس كودكان نمىتوانند شهادت بدهند و براى همين ، در حقيقت چنين چيزى نزد مالك ، شهادت نيست ، بلكه قرينهء حاليه است . » « 1 »
بدين ترتيب مىفهميم كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله با اين كار مىخواست امتيازى را براى حسنين عليهما السّلام اثبات كند ، و از طرف ديگر ، آن دو در اين سن بسيار كم در حد بالايى از تميز و تعقل بودند و شايستگى داشتند تا مسئوليتهاى سنگينى را حتى در معاهدههاى مهم سياسى - مانند همين معاهدهاى كه بين رسول صلّى اللّه عليه و آله و هيأت نمايندگى ثقيف به امضا رسيد ، بالاخص اين كه اين قبيله به دشمنى شديد با اسلام و مسلمين معروف بودند - بر عهده بگيرند .
4 . بيعت رضوان
1 . شيخ مفيد ( ره ) در مورد حسنين عليهما السّلام مىگويد :
« از نشانههاى روشن بر كمال ايشان و اختصاص خداوند به آن دو - صرف نظر از آنچه در داستان مباهله گذشت - اين است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله با آن دو بيعت كرد و در ظاهر با هيچ كودكى جز آن دو بيعت ننمود ، و ديگر آن كه قرآن پاداش بهشت را در برابر كردار نيكشان قرار داد ، با اين كه آن دو به ظاهر كودك بودند و دربارهء كودكان
هامش
( 1 ) . بداية المجتهد ، ج 2 ، ص 457 .