1 . رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
« هذان ابناى من أحبّهما فقد أحبّنى ؛ « 1 »
اين دو ، پسران من هستند ؛ هر كس آن دو را دوست بدارد ، مرا دوست داشته است . »
در متن ديگرى آمده :
« هذان ابناى ، و ابنا ابنتى ؛ اللهم انى أحبّهما و أحبّ من يحبّهما ؛ « 2 »
اين دو ، پسران من و پسران دخترم هستند ؛ خدايا ! من آن دو را دوست مىدارم و نيز هر كس را كه آن دو را دوست بدارد ، دوست مىدارم . »
در روايت ديگرى از عايشه آمده كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله حسن را در آغوش مىگرفت و به سينهاش مىچسباند و مىفرمود :
« اللّهمّ انّ هذا ابنى و انا أحبّه فأحببه و أحبّ من يحبّه ؛ « 3 »
پروردگارا ! اين كودك ، پسر من است و من او را دوست مىدارم ؛ پس او را دوست بدار و هر كس را كه او را دوست مىدارد ، دوست بدار ! »
2 . رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله به محض تولد يكى از آن دو [ امام حسن و امام حسين ] به اسماء فرمود :
هامش
( 1 ) . ذخائر العقبى ، ص 124 ؛ صفة الصفوة ، ج 1 ، ص 763 ؛ تاريخ ابن عساكر ، ج 4 ، ص 206 ؛ كنز العمال ، ج 6 ، ص 221 ؛ الغدير ، ج 7 ، ص 124 ، ( نقل از : مستدرك حاكم ، ج 3 ، ص 166 ، ( نقل از : ترمذى ) .
( 2 ) . ينابيع الموده ، ص 165 ، نقل از : ترمذى ؛ نسائى ، خصائص امام على ، ص 124 ؛ مجمع الزوائد ، ج 9 ، ص 180 ؛ ر . ك : مستدرك حاكم ، ج 3 ، ص 166 و 171 ؛ ذخائر العقبى ، ص 124 ؛ خصائص امام على ( پاورقى ) ، نقل از : كفاية الطالب ، ص 200 ؛ كنز العمال ، ج 6 ، ص 220 ؛ ترمذى ، ج 2 ، ص 240 .
( 3 ) . كنز العمال ، ج 16 ، ص 262 ؛ مجمع الزوائد ، ج 9 ، ص 176 ؛ تاريخ ابن عساكر ( ترجمة الامام الحسن عليه السّلام ) ، ص 56 و در پاورقى آن از طبرانى ، معجم كبير ، ج 1 ، ص 20 .