خون فرزندان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله ريشه را از بن كندى . . . با بارى كه از ريختن خون دودمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و شكستن حرمت عترت و پارههاى تن او بر دوش مىكشى ، به حضور رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله وارد خواهى شد . »
او در خطبهاى كه براى مردم كوفه ايراد كرد ، فرمود :
« الحمد للّه و الصّلاة على أبى ، محمّد و آله الطّيبين الأخيار . »
در متن ديگرى چنين آمده :
« و الصّلاة على أبى ، رسول اللّه . » « 1 »
فاطمه عليها السّلام ، دختر امام حسين عليه السّلام نيز در خطبهاى كه براى مردم كوفه بيان كرد ، گفت :
« و أنّ محمّدا عبده و رسوله و أنّ اولاده ذبحوا بشط الفرات ؛ « 2 »
و شهادت مىدهم كه محمد بنده و فرستادهء خداست و فرزندانش در كنار شط فرات كشته شدند . »
قدم به قدم به دنبال رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله
اين موضعگيرى ائمه عليهم السّلام و ذريّهء طاهرينشان جز به پيروى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله - كه به جهان غيب مىنگريست و آينده را به عيان مىديد - نبود . اخبار و احاديث زيادى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وارد شده كه بيان مىكند : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اصرار زيادى داشت تا قضيهء فرزندى حسنين عليهما السّلام را آن چنان در وجدان امت اسلامى تثبيت كند كه مجالى براى شك و شبهه باقى نماند ؛ به عنوان نمونه به موارد ذيل اشاره مىكنيم :
هامش
( 1 ) . ر . ك : امالى طوسى ، ج 1 ، ص 90 ؛ مقتل مقرم ، نقل از : امالى طوسى و امالى فرزندش و كتاب لهوف ، ابن نما ، ابن شهر آشوب و احتجاج طبرسى .
( 2 ) . مقتل مقرم ، ص 390 .