فراموش نمىكرد .
سيد ما در مدت كوتاهى يعنى در سنين يازدهسالگى قرآن را از حفظ كرد و در ظرف چهل روز در سن چهاردهسالگى از نوشتن و حضور شخص معلم بىنياز گرديد و بالاخره مناقب و فضائل او بىنهايت است و آثارى دارد ، از جمله الشمل المنظوم فى مصنفى العلوم . اين اثرى است كه تأليف آن در اصحاب ما بىسابقه است و از آن جمله است كتاب فرحة الغرى بصرحة القرى و امثال اينها .
برخى اظهار داشتهاند كتاب الاجازات نيز از آثار او بوده است . گمان مىكنم براى اين گوينده اشتباهى رخ داده باشد ، زيرا كتاب اجازات از آثار عمويش سيد رضى الدّين على بن طاوس است « 1 » .
استاد استناد - ايده اللّه - در آغاز بحار الانوار « 2 » مىنويسد : كتاب فرحة الغرى از آثار سيد بزرگوار غياث الدّين فقيه نسّابه عبد الكريم بن احمد بن موسى بن جعفر بن محمد بن الطاووس است .
شيخ معاصر در امل الآمل « 3 » پس از آنكه كلام ابن داود را كه پيش از اين نوشتيم نقل كرده است مىنويسد : سيد مذكور سرايندهاى منشى و اديب بود . من اجازهاى از او را كه به خط خودش بوده و تاريخ آن سال 686 هجرى مىباشد ديدهام .
مؤلف گويد : منظورش از آن اجازه ، اجازهء غياث الدّين به شيخ كمال الدّين على بن حسين بن حماد واسطى ليثى است و يا اجازهء ديگرى است كه غياث الدّين براى فرد
هامش
( 1 ) - شايد مرادش از كتاب اجازات همان اجازاتى باشد كه مؤلف بطورىكه پيش از اين گذشت در دو جا از آن در همين ترجمه ياد كرده است يكى در ذيل مشايخش كه مىنويسد الى غير ذلك من شيوخه المذكورة فى كتاب اجازاته ، ديگرى ذيل اجازهء سيد عبد الحميد فخار كه مىنويسد بالسند المتصل المذكور فى الاجازة الجامعة التى سطرتها له فى كتاب اجازاته و مؤلف الذريعة هم در مجلد اول از كتاب اجازات او نام برده است و از كتاب اجازات عمويش مستقلا اسم مىبرد و مىنويسد كتاب الاجازات لكشف طرق المفازات و شرح مفصلى ذيل آن مرقوم داشته است - م .
( 2 ) - بحار الانوار ، ج 1 ، ص 13 .
( 3 ) - امل الآمل ، ج 2 ، ص 158 ؛ اعلام الشيعة ، سدهء 7 ، ص 91 .