ابن طاوس فرزند فاضلى داشته به نام سيد رضى الدّين ابو القاسم على بن سيد غياث الدّين عبد الكريم و نام و نشان او پس از اين ذكر مىشود .
ابن طاوس از محضر گروهى از فضلاى عصرش استفاده كرده است و عدهاى از علماى زمانش از وى كامياب گرديدهاند .
اينك اساتيد او عبارتند از پدرش ابو الفضائل احمد و عمويش سيّد رضى الدّين على مؤلف اقبال و امثال ايشان .
ابن طاوس از مشايخ عامه هم استفاده كرده است . از شيخ حسين بن اياز اديب نحوى كه از مشايخ علّامه حلى هم بوده است و علامه هم در بعضى از اجازاتش به نام وى اشاره كرده است و من اجازهاى كه شيخ حسين به مترجم حاضر داده است در پشت مفصّل زمخشرى ديدهام و مترجم ما همين كتاب را نزد او خوانده است و علّامه در يكى از اجازاتش به ابن زهره اظهار مىدارد : حسين بن اياز در علوم عربيه اعلم از ديگران بوده است .
ابن طاوس از محقق خواجه نصير طوسى اجازه داشته است و بطورىكه خود او در كتاب اجازاتش مىنويسد : مراتب علمى را از شيخ ابو القاسم محقق حلّى مؤلف شرايع و سيد عبد الحميد بن فخار موسوى حائرى و شيخ نجيب الدّين يحيى بن سعيد حلّى و ديگر از شيوخش فراگرفته و از آنها به اخذ اجازه نايل آمده است .
از شاگردان او شيخ احمد بن داود حلّى مؤلف رجال معروف و شيخ على بن حسين بن حماد ليثى واسطى را مىتوان نام برد .
بعضى از علما كتاب فرحة الغرى او را تلخيص كرده و آن را الدلائل البرهانية فى تصحيح الحضرة الغروية ناميدهاند و من اين تلخيص را در تهران ديده و از چگونگى حال ملخصش اطلاعى ندارم .
علاوه بر آن بعضى از فضلا كتاب حدّ الغرى را تأليف نموده و من اين كتاب را هم ديدهام و از حال مؤلفش اطلاعى ندارم و نمىدانم كه آيا مترجم ما مقدم بر اين مؤلف بوده است و يا مؤخر از او .
در پى مطالب يادشده مىگويم : بر پشت كتاب المجدى كه در انساب طالبيها
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 206
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٢٠٦