ديگرى از علما نوشته باشد .
يادآورى مىشود كه مشايخ غياث الدّين از علماى خاصه و عامه فراوانند . از گروهى از آنها در سند منقولات خود در فرحة الغرى نام برده است .
مشايخ خاصهء او علاوه بر كسانى را كه ياد كرديم ، شيخ احمد بن محمد بن سعيد و شيخ فقيه مفيد محمد بن على بن جهم حلّى ربعى و شيخ قاضى عالم فاضل مدرس پاكدامن ربيع بن محمد كوفى بوده و ممكن است اين شخص از علماى عامه باشد .
باز مىگويم : غياث الدّين در تأليف كتاب فرحة الغرى گوى سبقت را از ديگران نبرده است . بلكه پيش از او سيد ابو عبد اللّه محمد بن على بن حسن بن عبد الرحمن حسنى به چنين اثرى اقدام كرده است و كتابى كه مشتمل بر حكايات و روايات بوده تأليف كرده است و سيد رضى الدّين على بن طاوس عموى غياث الدّين در اواخر كتاب اقبال در ذيل بحث از مدفن حضرت مولى على ( ع ) و ديگر از مطالب مربوط به آن از آن كتاب ياد مىكند و ما هم به زودى در معرفى سيد ابو عبد اللّه يادشده بدان اشاره خواهيم كرد . شگفت اينجاست كه چگونه سيد عبد الكريم بدان كتاب دست نيافته و مطلبى از آن نقل نكرده است .
يكى از معاصران گويد : از آثار سيد غياث الدّين كتاب تحرير الطاووسى در رجال است كه مشتمل بر سههزار بيت مىباشد .
درحقيقت مؤلف رجال پدر او ( احمد ) است نه خود او و تحرير الطاووسى هم نام كتاب شيخ حسن بن شهيد ثانى مؤلف معالم است كه كتاب رجال جمال الدّين احمد بن طاوس پدر غياث الدّين را از حشو و زوائد تهذيب نموده است . چنانكه پيداست كتاب تحرير در فن رجال تأليف شده و همان اختيار كتاب رجال كشّى مىباشد .
به دنبال آنچه ذكر شد مىگويم مطالب مفيد و تحقيقات چندى از غياث الدّين بر پشت كتاب الفتن و الملاحم عمويش رضى الدّين على بن طاوس ديدهام و خطش نسبتا نيكو بوده است و كتاب الفتن يادشده به خط عمويش بوده كه كاملا ناخواناست و از پارهاى از مطالب آن چنين استنباط مىشود كه غياث الدّين فرزندى داشته به نام ابو الفضل محمد بن عبد الكريم كه در هنگام درآمدن آفتاب روز دوشنبه سلخ محرم الحرام سال 670 هجرى در بغداد متولد شده و جدش يعنى جمال الدّين احمد او را بدين نام خوانده
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 210
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٢١٠