ابن طاوس سرايندهاى منشى و اديبى بليغ بود . شهيد ثانى در اجازهاى كه به شيخ حسين بن عبد الصمد والد شيخ بهائى داده است از وى به خوبى ياد كرده از جمله مىنويسد : وى صاحب مقامات و كرامات بوده است .
ابن طاوس فرزندى داشته به نام سيد ابو الفضل محمّد و در حال حاضر نمىدانم وى از علما بوده يا خير و به خط خود مترجم كه خط نسبتا خوبى است در پشت كتاب فتن و ملاحم تأليف سيد رضى الدّين على بن طاوس كه به خط خود مؤلف بوده است چنين مىنويسد : فرزند مبارك قدمم ابو الفضل محمّد بن عبد الكريم پس از طلوع آفتاب روز دوشنبه سلخ محرم الحرام سال 670 هجرى در بغداد متولد شد خدا او را وسيلهء بركت قرار بدهد و اين نام را جدش كه خدا او را پايدار بدارد براى او مقرر داشته است و اين نبشته تاريخ در باب المراتب اتفاق افتاده است .
و نيز به خط شريف شخصيت مورد بحث ما بر پشت همان كتاب چنين به دست آوردم :
مالك اين كتاب كه به خداى تعالى اتكا دارد عبد الكريم بن احمد بن موسى بن جعفر بن محمد بن محمد بن احمد بن محمد بن احمد بن محمد الطاووس بن اسحاق بن الحسن بن محمد بن سليمان بن داود بن حسن المثنى بن الحسن السبط بن على بن ابى طالب - عليهم السّلام - كتبه در تاريخ 670 ، پايان .
و اين بزرگوار بر پشت آن كتاب خطهاى بسيارى نوشته است .
مؤلف گويد : اين نسبى را كه به خط او ديدم مخالف با نسبى است كه پيش از اين در معرّفى پدر بزرگوارش نوشتيم و همچنين مخالف است با نسبى كه پس از اين به مناسبت شرح حال عمويش رضى الدّين على خواهيم نوشت .
باز به خط شريف خود بر پشت همان كتاب چنين نوشته است : از خط سيد شمس الدّين فخار موسوى - قدّس سرّه - اين شعر كه از ابن حجّاج شاعر است نقل شده است :
جاءنى يوم جمعة شيخان * رافضى و آخر عثمانى
روز جمعه دو پيرمرد رافضى و عثمانى نزد من آمدند تا آخر ابيات .