باز گويد ، امام صادق عليه السّلام به عبد اللّه بن موسى ، دستور داد تا به اتفاق زيد خروج كند .
مفيد ، از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : دوست مىدارم بهترين فرزندانم را فداى زيد كنم .
ابو الفرج اصفهانى ، از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه ، امام عليه السّلام در يكى از سالها به حج بيت اللّه رفت ، در محل فخ دو ركعت نماز گزارد .
از حضرتش پرسيدند چرا در اينجا نماز گزارديد ؟ فرمود : در اينجا مردانى از اهل بيت به شهادت مىرسند ، كه ارواح آنان براى رفتن به بهشت بر جسدهاى ايشان سبقت مىگيرد .
و امثال اينها از ستايشهايى كه برخى از برخى كردهاند .
مؤلف گويد : از مطاوى خبرهايى كه پيش از اين متذكر شديم ، پاسخ اعتراضات اين معاند ، كه به گمان او دليل بر تناقضگويى بوده است ، داده شده است .
ابن اثير ، به دنبال آنچه پيش از اين از كامل او نقل كرديم ، مىنويسد : در سال 122 هجرى زيد بن على بن الحسين عليهما السّلام شهيد شد و علت اقامت او را در كوفه و چگونگى بيعت گرفتن او را متعرض شده است و مىگويد :
آنگاه كه يارانش آماده همراهى با زيد شدند ، جمعى كه به پيمان با او ثابت قدم بودند به لباس رزم درآمدند .
در اين موقع سليمان بن سراقه باهلى ، به جانب يوسف بن عمر رفت و او را از آمادگى خروج زيد و همراهانش اطلاع داد . وى دژخيمى را براى دستگيرى زيد روانه كرد ليكن ، او به جانب زيد دسترسى پيدا نكرد . از طرف ديگر زيد كه احتمال دستگيرى خود را مىداد ، پيش از فرارسيدن مدتى كه براى كوفيان تعيين كرده بود ، به كار خود شتاب كرد .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 512
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٥١٢