و طبرى امامى ، در اوايل كتاب المسترشد مىنويسد : علماى عامه ، او را از رافضيان نام بردهاند و در عين حال به وى اعتماد مىكنند و احاديثى از او نقل كردهاند .
يادآورى مىشود ، پدر اد به طورى كه در بسيارى از مواضع آمده است و ما هم متعرض شديم ، طاعن است و در بعضى از كتابها طابخ و يا طابخه بوده است .
در حرف خاء از كتاب اكمال رجال ذهبى ، طابخه آمده است و مىنويسد : طابخه لقب عمر بن الياس بن مضر ، و او را بدان جهت به اين لقب ناميدند كه به طبخ سوسمار پرداخت .
و كلمه « اد » با دال تشديددار به معناى نيرو است و « اد » به ضم همزه نام قبيلهاى است كه اد بن طابخة بن الياس بن مضر باشد .
آنچه از كتاب مطالب السئول فى مناقب آل الرسول ابن طلحه شافعى استفاده مىشود ، ربيع بن خثيم عموى همام بن عبادة بن خثيم است كه شخص مشهورى است ، كه از حضرت مولا على عليه السّلام درخواست كرد تا صفات پرهيزكاران را براى او بيان فرمايد و پس از شنيدن آن بلافاصله درگذشت ، و اين حديث مشهور است و در كتابهاى معتبره يادآورى شده است .
ليكن ابن ابى الحديد در ، شرح نهج البلاغة به مناسبت شرح حديث همام مىنويسد : وى ، همام بن شريح بن يزيد بن مرة است .
آرى ، ستايش همام در بسيارى از كتابهاى حديث اصحاب ما از قبيل ، كتاب سليم بن قيس هلالى ، و كتاب كافى كلينى ، و كتاب امالى صدوق ، و كتاب نهج البلاغة سيد رضى و امثال اينها آمده است .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 407
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٤٠٧