و علاوه بر آنها ، رسالهها ديگرى هم از قبيل : رسالة الامانة و رسالة التنزيه و . . . دارد كه خود در ديباچه جامع الاسرار بدانها اشاره كرده است .
سيد قاضى نور اللّه شوشترى در مجالس المؤمنين چنين گويد « 1 » :
افضل المتألهين حيدر بن على عبيدلى الحسينى الآملى قدس اللّه روحه از سادات رفيع الدرجه دارالمؤمنين آمل است . ازآنجا به عزم زيارت عتبات عاليات حضرت امير المؤمنين و ديگر مشاهد ائمه معصومين به دارالسّلام بغداد آمد و در آن ديار رحل اقامت افكند و با شيخ محقق فخر الدّين محمّد ابن المطهر الحلى و فاضل مدقق مولانا نصير الدّين قاشانى ( كاشانى ) مشهور به حلى رحمه اللّه و ديگر علما و عرفاى شيعه اماميه صحبت داشته است .
بيان سلسله خرقه و ارادت او در اوّل شرح فصوص مسمى به نص الفصوص كه از جمله نفايس مصنفات اوست ، مذكور است . شيخ فقيه فاضل ، محمّد ابن ابى جمهور در شرح بعضى از رسائل كلاميه اين سيد را به سيد علامه متأخر ، صاحب الكشف الحقيقى تعريف كرده است و علو مرتبه او را در علوم ظاهر و باطن از شرح و تفسير و تأويلات و كتاب جامع الاسرار و منبع الانوار آشكار ساخته است .
مؤلف ، پس از بخش مهمى از شرح حال و آثار سيد حيدر مىنويسد :
دربارهء اينكه آيا كتاب الكشكول از آثار سيد حيدر است يا از آثار ديگرى ، مناقشاتى به شرح زير شده است :
1 - سبك گفتگوهاى مؤلف در اين كتاب ، تناسبى با رويه اين سيد كه تعصب ويژهاى در تصوف داشته باشد ، ندارد زيرا به طور كلى از مطالب
هامش
( 1 ) - عبارات خود سيد را محض تيمن و تبرك كه مؤلف قدّس سرّه به عربى برگردانيده است ، در اينجا نقل كرديم .