شارح قانون شيخ شمس الدّين محمّد بن محمود آملى است كه از دانشوران سنت بوده است « 1 » .
قاضى نور اللّه در مصائب النواصب از وى ياد كرده است و در ستايش او مىگويد : سيد حيدر از اصحاب امامى مذهب و از متألهان ايشان است . او سيدى عارف ، و محققى اوحدى و از علماى شيعه است . كتاب جامع الاسرار و منبع الانوار و شرح فصوص از آثار اوست .
و در جاى ديگر آن كتاب گويد : مشايخ صوفيه ، از قبيل سيد حيدر آملى مؤلف جامع الاسرار و منبع الانوار و شرح فصوص به نام نص الفصوص كه از اكابر شيعه بوده است ، وجود دارند و خود سيد حيدر ادعا كرده كه صوفى حقيقى منحصر به شيعه است .
يادآور مىشود كه از اين سيد ، گاهى به سيد حيدر آملى ، و هنگامى به سيد حيدر مازندرانى و يا سيد حيدر بن على بن حيدر علوى حسينى و زمانى به سيد حيدر بن حيدر آملى و يا به سيد حيدر بن على بن حيدر آملى ياد مىشود و نيز گاهى همچنانكه ما نوشتيم تعبير مىكنند و از اين تعبيرات مختلف چنان احساس مىشود كه اسامى و تعبيرات مزبور مربوط به چند نفر بوده است و حقيقت آن است كه همه اين تعبيرات متوجه به شخص واحد است و تعدد اسما صفات دليل بر تعدد اشخاص نمىباشد .
هامش
( 1 ) - از ظاهر گفتار مؤلف برمىآيد كه شارح قانون غير از مؤلف نفائس الفنون است و حال آن كه مؤلف هر دو كتاب همان شمس الدّين محمّد آملى است كه از علماى قرن هشتم هجرى بوده است و كشف الظنون ذيل شارحان قانون بو على مىنويسد : فاضل آملى قانون را شرح كرده و تاريخ شرح آن 753 هجرى است و در ذيل نفائس الفنون فى عرائس العيون مىنويسد : مؤلف گفت در هر فنى كتابى تأليف كرده و تصميم داشته است آنها را در كتابى گرد آورد و بالاخره 120 علم را كه مربوط به علوم اوايل و اواخر بوده در اين كتاب گرد آورد و اين كتاب در هند و ايران به طبع رسيده است .