از ابو محمّد حسن بن احمد حافظ از سيد ابو طالب حمزة بن محمّد جعفرى از محمّد بن احمد حافظ . . .
و در جاى ديگر از آن كتاب ذيل برخى از اسانيد چنين آمده است : از ابو الفتح عبدوس بن عبد اللّه بن عبدوس همدانى از شريف ابو طالب جعفرى از ابو بكر احمد بن موسى از ابن مردويه ، تا به آخر سند .
بايد گفت ، در هر دو موضع مراد از سيد ابو طالب مترجم حاضر است و ديگر از رواتش از علماى عامه بودهاند و اين موضوع دليل بر اتحاد وى با مترجم آتى است .
شيخ منتجب الدّين ، در اوائل اسانيد كتاب الاربعين چنين مىنگارد : خبر داد ما را ابو العلاء زيد بن على بن منصور بن على راوندى اديب ، از قاضى ابو نصر احمد بن محمّد بن صاعد ، از سيد ابو طالب حمزة بن عبد اللّه جعفرى به عنوان قرائت ، از ابو الحسين عبد الوهاب بن حسن بن وليد كلابى در دمشق به طريق قرائت ، از محمّد بن جعفر بن ملاس نمرى ، از محمّد بن عمر وسوسى ، از اسباط بن محمّد ، از نعيم بن حكيم ، از ابو مريم ، از على عليه السّلام .
مؤلف گويد : حقيقت آن است كه ، مراد از سيد ابو طالب حمزة بن عبد اللّه جعفرى كه در سند منتجب الدّين آمده ، همين سيد مترجم حاضر است .
ابو يعلى حمزة بن محمّد جعفرى
ابو يعلى ، سيدى شريف و فاضلى فقيه و جليل القدرى عالم و كامل و يكى از دانشورانى است كه ، به سيد شريف ابو يعلى جعفرى معروف است ، و شايد همان بزرگوارى باشد كه در كتابهاى فقهى ، نظرات او را متعرض شدهاند همچنانكه همين معنى از اوايل شرح ارشاد شهيد اوّل ، به دست مىآيد .