شيخ ابو طالب و شيخ ابو على طوسى ( فرزند شيخ ) دايى او بوده ، و همچنانكه مذكور شد ، ابو طالب از وى روايت مىكرده است .
ابو طالب حمزة بن محمّد بن احمد بن عبد اللّه جعفرى
شيخ منتجب الدّين ، در فهرست گويد : وى فقيهى متدين بوده و همان شريف ابو يعلى حمزة بن محمّد جعفرى كه در ترجمه آينده به نام و نسب او اشاره خواهد شد شاگرد شيخ مفيد و داماد او و همچنين شاگرد شيخ طوسى بوده است .
وى را ازآنجهت جعفرى گفتهاند كه منتسب به جعفر بن ابى طالب بوده است و در ترجمه سيد صدر الدّين ابو القاسم عبد العظيم بن عبد اللّه بن احمد بن محمّد جعفرى قزوينى بدان اشاره خواهد شد « 1 » ، و اگر بگوييد ، ممكن است كه انتساب وى به جعفرى به جهت منتسب بودن به حضرت صادق عليه السّلام و قبول مذهب آن حضرت بوده است ، خواهيم گفت ، انتساب به حضرت صادق عليه السّلام و يا اختيار كردن مذهب آن حضرت ، اگرچه شايع و مطابق با واقع باشد ليكن در اين ترجمه و شخص حاضر درست نيست بلكه ، انتساب او به جعفر بن ابى طالب است .
مؤلف گويد : در طى برخى از اسانيد اخبار فرائد السمطين حموينى عامى ، كه معاصر با علامه حلى بوده است ، پس از يادآورى از جماعتى مىنويسد :
هامش
( 1 ) - در پاورقى فهرست منتجب الدّين طبع جديد مىنويسد : جعفرىها از بازماندگان جعفر طيارند كه خاندان علم و فضيلت بودند و گروهى از آنها در قزوين مىزيستند و زعامت و رياست علمى و عملى آن روزگار را به عهده داشتند و گروهى از آنها را راقعى در التدوين نام برده است ، از جمله در ترجمه على بن احمد جعفرى متوفى 438 مىنويسد او و برادرش ابو الحسن محمّد رياست تمام طوايف قزوين را به عهده داشتند - م .