حال شاگرد سيد را در باب كنى خواهيم نگاشت . آرى ، شاگرد سيد از نوادگان ابو يعلى مترجم حاضر است « 1 » .
شيخ ابو يعلى حمزة بن محمّد ، معروف به سلار ديلمى
پس از اين به عنوان : شيخ ابو يعلى سلار بن عبد العزيز ديلمى ، خواهد آمد . زيرا ابو يعلى بدين عنوان شهرت دارد و در ضمن آن مطالب مفصلى كه لازم است ، تذكر داده خواهد شد .
سيد حمزة بن محمّد بن احمد بن جعفر بن محمّد بن زيد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليهم السّلام
وى از اجلاى مشايخ شيخ صدوق ، و از ابو عبد اللّه عبد العزيز بن محمّد ابن عيسى ابهرى روايت مىكرده است . سيد حمزه در كتابهاى رجالى اصحاب ما نام برده نشده است و به همين مناسبت ، در تبريز هم مدفون نخواهد بود و از بشارة المصطفى محمّد بن قاسم طبرى به دست مىآيد كه صدوق گاهى به توسط سيد حمزه ، از على بن ابراهيم بن هاشم از پدرش روايت مىكرده است . و گاهى هم صدوق از سيد حمزه به حمزة بن محمّد
هامش
( 1 ) - مرحوم مامقانى در تنقيح المقال مىنويسد : تاريخ درگذشت ابو يعلى حمزة بن قاسم را نمىدانم آرى شيخ در مجلس بيست و دوم مجالس خود مىنويسد : سال 393 هجرى از وى روايت كردهام پس در آن سال زنده بوده است انتهى ، به گمان اين مترجم سيد حمزه كه مامقانى پنداشته است همان است كه بالا ياد شده و غير از سيد حمزه عباسى است . بارى سيد حمزه عباسى در كنار قريه زيديه حله مدفون بوده است و مردم او را حمزة بن موسى الكاظم مىدانستند تا آنگاه كه سيد مهدى قزوينى در آنجا وارد مىشود و به سبب اينكه صاحب قبر را نمىشناسد ؛ چرا كه حمزة بن موسى در رى مدفون است ، از زيارت قبر او امتناع مىكند تا اينكه حضرت ولى عصر را به شكلى يكى از سادات مشاهده مىكند و مىفهمد كه سيد حمزه عباسى است و شرح كامل قضيه آن در جنة المأوى محدث نورى آمده است - م .