است و حقيقت آن است وى با شيخ ابو عبد اللّه ، حسين بن عبيد اللّه بن على واسطى كه پيش از اين نام برده شده است يكى بوده است .
سيد شرف الدّين ابو عبد اللّه ، حسين بن على بن ابراهيم بن محمّد بن حسن بن زهره حسينى حلبى
نسب او را به طورى كه ملاحظه مىكنيد ، به همان كيفيتى است كه شيخ معاصر مرقوم داشته است ، و پس از اين در شرح حال پدرش ، حقيقت نسب او را خواهيم نگاشت ، و باقى نسبش را در ذيل ذكر جمال الدّين ابو محمّد حسن ، پسر عمويش نوشتهايم . و پس از اين هم ، ذيل ترجمهء پدرش ، به اختلافى كه به مناسبت نسب او ارائه شده اشاره خواهيم كرد .
بارى ، ابن زهره ، از اجلاى اماميه بوده ، و يكى از ساداتى است كه به ابن زهره معروف مىباشند .
شيخ معاصر در امل الآمل 2 / 95 مىنويسد : ابن زهره - فاضلى فقيه و جليل القدر بوده - از علامه روايت مىكرده است ، و از او به استجازه پرداخته و به اخذ اجازه از وى مفتخر گرديده است .
مؤلف گويد : اجازهاى ، كه علامه به او و پدرش و عمو و پسر عمويش داده ، اجازهاى مشهور و طولانى است ، و علامه در آن اجازه ، در مدح سيد شرف الدّين ، ابو عبد اللّه حسين مترجم فعلى ما مىنويسد : و لولده المعظم و السيد المكرم شرف الملة و الدّين ابى عبد اللّه الحسين .
و پيش از اين ، در ترجمه عموزادهاش سيد جمال الدّين ابو محمّد ، حسن ابن محمّد بن ابراهيم بن محمّد بن ابراهيم بن محمّد بن حسن بن زهره حسينى حلبى بدان اشاره كرديم .