و از جمله اجازات او ، اجازهاى است كه امير جمال الدّين ، عطاء اللّه بن فضل اللّه حسينى هروى مذكور اين اجازه را به خط خوب خود ، بر بعضى از آثارش نوشته است و صورت اجازه اين است : شايستهترين سخنى كه به زبان ارباب كمال جارى مىگردد و سزاوارترين مرتبهاى كه اصحاب فضل و افضال ، بدان بر ديگران برترى يافتهاند ، ستايش مخصوص خدايى است كه پادشاهى عالىمقام است كه همه گونه منت او پىدرپى بر ما فرومىريزد ، و ما را به نعمتهاى بىمنتهاى خويش مفتخر مىدارد ، ازآنپس درود و سلام بر صاحب معجزات آشكار و آيات بسيار ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله كه برگزيده حضرت پروردگار است ، و بر خاندان و ياران او كه ستارگان رخشانند .
و بعد : چندى از روزان و شبان و مدتى از ماهها و دوران به مصاحبت با من اقدام نموده ، مولاى بزرگ و صاحب فضيلت مكرم ، پيشواى هوشمندان و رهبر فاضلان انديشمند نكتهشناس ، كه از شدت دانايى شعلهور است ، و فضيلتى به كمال دارد ، و از ذهن صاف و پاك برخوردار گرديده ، و از دانشى استوار و از بردبارى مستحكم ، و از انديشهاى محكم و از خوبى پسنديده به كمال بهرهور است ، دانشمندى است كامل ، و متبحرى است كاشف ، كه شبهات را با تيغ بيانش از پاى درآورده و در معقول و منقول بر ديگر از اقرانش ، برترى يافته ، و در ميدان تحقيق گوى فراست ، از همگنان ربوده است ، و فروع و اصول را در يكديگر درآميخته است ، مولانا كمال الدّين ، حسين بن صاحب معظم و صدر مكرم ، خواجه شرف الدّين ، عبد الحق اردبيلى كه خدا درجات او را ادامه دهد ، و شب و روز او را از انواع نيكبختىها بهرهور فرمايد .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 153
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص١٥٣