تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 152

مساهمون:

ص١٥٢
نازك روى هسته خرما ) خرد تمام مطالب عاليهء آن را مشروح و مبيّن ساخت و به دنبال آن از من خواست ، تا روايت آن كتاب و روايت ديگر از آنچه روايت از آن ، از سوى اساتيدم ، براى من تجويز شده است ، به وى اجازه دهم بدين‌منظور ، از خداى متعال درخواست خير كردم ، و به وى اجازه دادم ، تا آن كتاب و ديگر از تصانيفم را ، در علوم شرعيه و عقليه و همچنين همگى كتاب‌هايى را كه در علوم متعدده مىباشد ، و من در نقل آن‌ها مجاز مىباشم ، روايت نمايد ، با توجه به اينكه رعايت شرايط معتبر را در روايت بنمايد . در درجهء اوّل ، او و خودم را به پرهيزكارى از مخالفت اوامر الهى توصيه مىكنم كه در آشكار و نهان ، از مراتب تقوا خاطر ننمايد و از خوىهاى ناپسند بپرهيزد و خود را به هيچ‌يك از آن‌ها در آشكار و نهان ، آلوده نسازد و از دنيا كه خانهء غفلت است ، اعتراض نمايد ، و به جهان هميشگى كه جهان نور است توجه نمايد ، و خدا توفيق‌دهنده و بازگشت همه چيز به حضرت اوست . پس از اين مىنويسد ، اين اجازه را به زبان گفت ، و به قلم نوشت « 1 » ، نيازمند به خداى مهربان و بخشنده ، ابو عبد اللّه ، محمّد بن اسعد بن محمّد معروف به جلال الدّين دوانى ، ملكهم اللّه نواصى الامانى ، در 14 جمادى الاولى سال 892 هجرى قمرى ، ستايش خداى را كه پروردگار جهانيان است ، و درود بر بهترين آمرزيدگان او محمّد ، و بر خاندان و ياران او باد .
هامش
( 1 ) - مراد آن است كه الهى از سوى جلال الدّين ، به اجازه كتبى و لفظى ، مجاز است - م .