را به سماعش نايل ، و ديگر از آنچه نزد وى به صحت پيوسته ، يا آنچه از مرويات و مسموعات و مقروات و مناولات و مجازات و مكاتبات و وجادات و مؤلفات من ، از نظر او به صحت خواهد پيوست ، طبق شرايط معتبره كه دانشمندان و ارباب ايقان ، بدان متوجهاند روايت نمايد ، و بكوشد تا رواياتش ، خالى از خطا و خلل ، و عارى از تصحيف و تحريف و لغزش و زلل بوده باشد .
و به دنبال آن ، به وى اعلام كردم كه من صحيح بخارى را ، از استاد و عمويم و سيد و سند و استادم ، و كسى كه در دين و دنيا ، به وى اعتماد دارم ، سلطان علما و محدثان ، برهان فضلا و مفسران ، اندرزگوى ملوك و پادشاهان سيد سند ، مؤيد من عند اللّه ، پايه اساسى حق و شريعت و تقوا و دين ، ابو المفاخر ، عبد اللّه واعظ حسينى شيرازى كه زادگاهش شيراز و اندرزگاه و جايگاهش هرات است ، روايت مىكنم ، و او آن كتاب را از گروهى از محدثان ، از جمله شيخ امام عالم ، محدث فاضل ، قارى و مقرى كامل ، شمس الحق و الشريعة و التقوى و الدّين ، محمّد بن محمّد جزرى شافعى ، روايت مىكرد ، و او از جماعتى از شيوخ ، از جمله شيخ مسند صالح ابو اسحاق ، ابراهيم بن احمد بن ابراهيم بن حاتم ، اصلا از مردم اسكندريه و از قبيله بنى جذام دمشق بوده ، و او از شيخ ثقه صالح ، ابو عبد اللّه محمّد بن ابى العز بن شرف انصارى دمشقى ، و او از امام همام ابو عبد اللّه ، حسين بن مبارك حنبلى بغدادى ، معروف به زبيدى ، و او از شيخ امام سند دنيا ، سديد الدّين ابو الوقت عبد الاوّل ، عيسى بن شعيب سجزى ( سيستانى ) صوفى ، از شيخ حافظ ابو الحسن ، عبد الرحمن بن محمّد بن مظفر بن محمّد داودى از امام ابو محمّد ، عبد اللّه بن احمد بن حمويه حموى سرخسى ، از امام ابو عبد اللّه ، محمّد بن يوسف بن مطر فريرى ، از امام همام يكى از
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 155
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص١٥٥