در آنجا متوطن گرديد .
الهى ، فنون عقلى و نقلى را ، از اساتيد عصر فراگرفت ، و به طورى كه خود ، در اوايل حاشيه قواعد علامه مىنويسد : روش ما در علوم شرعى كه آموختهايم ، از دانشور زاهد ، على آملى است كه او از ابو الحسن محمّد حلى و او از شرف الدّين مكى و او از شيخ فاضل ، مقداد بن عبد اللّه سيورى اسدى غروى ، و او از شيخ شهيد ، و او از سعيد ، و شريف و هر دوى آنها ، از علامه صاحب اين كتاب قواعد فراگرفتهاند ، تا آخر سند كه مشهور است .
الهى ، علاوه بر آملى ، از مقامات علمى ديگر ، از خاصه و عامه كه همگى در رشتهء خود ، عالمى به نام و فاضلى عالىمقام بودهاند ، استفاده كرده است ، از آن جمله ، ملا جلال الدّين محمّد دوانى و سيد امير غياث الدّين ، منصور بن امير صدر الدّين محمّد شيرازى و سيد امير جمال الدّين ، عطاء اللّه بن فضل اللّه حسينى ، بهرهورى نموده است و به طورى كه ، از اجازه سيد امير جمال ، كه به وى داده است ، استفاده مىشود ، الهى در هرات ، از وى استفاده مىنموده است و او از علماى عامه بوده و مؤلف كتاب روضة الاحباب فى سيرة النبى و الآل و الاصحاب است ، كه به پارسى نوشته است .
بايد گفت : امير جمال يادشده ، غير از خواجه جمال الدّين محمود ، شاگرد ملا جلال دوانى است و اين تغاير ، جاى هيچگونه اشتباهى نمىباشد ، زيرا نام يكى از جمالين عطاء اللّه و ديگرى محمود ، كه نه سيد ، و نه در هرات ، بلكه ساكن شيراز است و اسامى مشايخ اين سيد ، غير از محمود است كه در ضمن اجازاتش ، بديشان اشاره مىشود .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 143
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص١٤٣