ابن ذكروان در آن هنگام سيصد و بيست و پنج سال از عمر او گذشته بود و نابينا بود .
مؤلف گويد ، احاديث پانزدهگانه او نزد ما موجود است و ما آنها را از نسخهاى كه در كمال كهنگى و به خط وزيرى فاضل مشهور بود استنساخ كرديم و تاريخ كتابت آن سال 574 هجرى است و اجازات دوريستى و شيخ منتجب الدّين مؤلف فهرست و سبزوارى فاضل معروف كه پيش از اين ياد شد بر آن مرقوم شده بود .
157 - سيد جليل ناصر الدّين حسن بن على بن حسن ( حسين ) بن على بن عمر اشرف بن على بن حسين بن على ابى طالب عليه السّلام معروف به ابو محمّد اطروش شهيد
ابو محمّد بزرگوارى است كه در ديلم و طبرستان خروج كرد و به عنوان الناصر يا الناصر الحق و يا الناصر الكبير معروف بود و كبيرى بودن وى از آن است كه پس از او ناصر نام ديگرى از پيشوايان زيديه روى كار آمده بود چنانكه پس از اين يادآورى مىشود و در طى كلام مجدى در الانساب و ديگران بدان اشاره خواهد شد .
در بعضى از تواريخ آمده ، ناصر صغير فرزند ناصر كبير است و نام او محمّد بوده و اين نظريه اشتباه است .
ناصر كبير از دانشوران برجسته شيعه است هرچند زيدىها به وى معتقد مىباشند و او را از جمله پيشوايان خود قلمداد مىكنند و زيدى مذهب مىدانند و ليكن او از آن مذهب بيزار بوده است .
ابو محمّد در سال 301 هجرى در ديلم خروج كرد و خروج او در روزگار خلافت المقتدر باللّه هيجدهمين خليفه عباسى و در هنگام وزارت على بن عيسى و پيش از دومين وزارت ابن فرات بوده است و دوران كشوردارى ابو محمّد ادامه يافته تا در شهر آمل از شهرهاى طبرستان