باب صد و نود و دوّم على عليه السّلام با قاتل خود خوش رفتارى مىكرد
[ مستدرك حاكم 3 / 144 ] به سند خود ، از « شعبى » روايت مىكند پس از آنكه « ابن ملجم » بر سر مبارك حضرت على عليه السّلام ضربه فرود آورد ، حضرت على عليه السّلام دربارهء او به كسان خويش سفارش كرد و فرمود : با آنكه او ضربهاى بر سرم فرود آورده است ، از احسان به او دريغ نداريد و با او خوش رفتارى كنيد و خوابگاه او را نرم و ملايم قرار دهيد ! اينك اگر زنده بمانم ، يا از حقم درمىگذرم و يا او را قصاص مىكنم ، و اگر دعوت حق را لبيك بگويم ، بلا فاصله او را از پاى درآوريد ؛ چرا كه مىخواهم در پيشگاه خدا با وى مخاصمه نمايم .
[ مسند امام شافعى ] در كتاب « قتال با ستمگران » صفحه 180 مىنويسد :
خبر داد به ما ، « ابراهيم بن محمّد » از « جعفر بن محمّد » از پدرش و او هم از حضرت على عليه السّلام كه پس از آنكه « ابن ملجم » ضربهاى بر سر مباركش وارد آورد دربارهء او سفارش كرد كه به وى خوراك و آب دهيد و از احسان به او دريغ نداشته باشيد ! اگر زنده ماندم ، من ولىّ دم خود مىباشم كه اگر بخواهم او را مىبخشم