164 - و نيست از ما كسى مگر كه او راست جايگاهى دانسته
165 - و ماييم ما به پاكى ياد كنندگان
166 - و ماييم ما تسبيح كنندگان
167 - و كه بودند و گويند « 1 »
168 - اگر نزديك ما بودى ياد كردى از پيشينگان
169 - بوديمى ما بندگان خداى پاكيزگان
170 - و كافر شدند به دو زود بود كه بدانند
171 - و بدرستى كه پيشى گرفتست سخن ما « 2 » مر بندگان ما را پيغامبران
172 - كه ايشانند ايشان پيروز كردگان « 3 »
173 - و كه سپاه ما ايشانند غلبه كنندگان « 4 »
174 - برگرد از ايشان تا انگامى « 5 »
175 - و به بين ايشان را و زود بود كه به بينند
176 - آيا به عذاب ما مىشتاب كنند ؟
177 - و چون فرو آيد بدرگاه ايشان بدست بامداد بيم كردگان
178 - و برگرد از ايشان تا انگامى
179 - و به بين كه زود بود كه به بينند
180 - پاك است خداى تو خداوند عزة از آنك مىنشان دهند « 6 »
181 - و سلام باد بر « 7 » پيغامبران
هامش
( 1 ) كه همى گفتند . ( صو )
( 2 ) سخن ما يعنى وعدهء ما . ( صو )
( 3 ) يارى دادگان باشند . ( صو )
( 4 ) به آيند كارانند . ( صو )
( 5 ) روى بگردان از ايشان تا گاهى . ( صو ) انگام هنگام رجوع شود به آيه 148 و 178
( 6 ) از آنچه ايشان همى صفت كنند . ( صو )
( 7 ) و درود بر . ( صو )