بيعت كردن ياران مر پيغامبر را صلعم
پس آنجا درختى بود خار ، سخت عظيم و بزرگ ، و آن درخت را سمره خواندند . درختى بود كه همواره سبز بود بر مثال سرو ، و هيچ كار را به كار نيايد مگر سايه را كه برگ باشد بسيار . پس چون پيغامبر عليه السّلم خبر كشتن عثمان شنيد رضى اللَّه عنه ، اندران سايه درخت نشست ، و از ياران بيعت خواست . و ياران گرد آمدند و با او بيعت كردند و گفتند : ما همه جانها را فدا كرديم ، و با اين اهل مكّه حرب كنيم ، و خداى تعالى ايشان را كه بيعت كردند مر پيغامبر را صلّى اللَّه عليه ازيشان خشنود شد چنانچه گفت : لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَ أَثابَهُمْ فَتْحاً قَرِيباً . « 1 » پس همه ياران دل از جان خويش برداشتند و همه جانها فداى حضرت