34 - و آن روز كه عرضه كنند آن كسها را كه كافر شدند بر آتش گويند آيا نيست اين براستى ؟ گويند : بلى كه خداى « 1 » ما ، گفت :
بچشيد عذاب بدانچه بودند كافر شدند
35 - شكيبايى كن چنان كه شكيباى كردند خداوندان استوارى از رسولان ، « 2 » و مه شتابان ايشان را ، گواى « 3 » ايشان آن روز بينند آنچه وعده كردندشان نه درنگ كنند مگر زمانى از روز ، برسانيدنى ، « 4 » هيچ تباه كنند مگر گروه تباه كاران ؟ « 5 »
ترجمة سورة الاحقاف
و اين سورة الاحقاف مدنى است و بمدينه فرو آمدست از بهر آنكه گروهى از كافران و منافقان همى گفتند كه پيغامبر ما صلّى اللَّه عليه و سلّم اين قرآن از بر خود همى گويد . پس اين سورة فرو آمد :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . حم . تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ
. « 6 » گفت بدين حم كه اين قرآن فرستادهء خداونديست عزيز و حكيم .
و اين حم از حروف معجم است و علما بدين اندر سخن بسيار گفتهاند .
گروهى گويند كه اين حا حكم « 7 » خداوند است عزّ و جلّ و اندر گذاشتن او كارها از بندگان تا بدان وقت برسد كه وعده كرده است .
و امّا ميم ملكت اوست و پادشاهى او بر همه عالمها . و خداى عزّ و جلّ را سيصد و شصت هزار عالم است هر يكى از گونهاى ديگر « 8 » كه اين بدان نماند و آن بدين نماند . و اين عالمها همه بدين هفت آسمان و هفت
هامش
( 1 ) آرى و به خداوند ما . ( صو )
( 2 ) خداوندان استواركارى از پيغامبران . ( صو )
( 3 ) پندارى . ( صو )
( 4 ) اين بسندست اين رسانيدن است . ( صو )
( 5 ) بىفرمانان را . ( صو )
( 6 ) الاحقاف 3 - 1
( 7 ) حلم . ( صو )
( 8 ) از لونى . ( صو )