سورة الاحقاف مكية ، و هى خمس و ثلاثون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشاينده مهربان « 1 »
1 - سوگند ياد كنم ببرد بارى خويش
2 - فرو فرستادن نامه از خداى بىهمتاى با حكمت « 2 »
3 - نه آفريديم آسمانها و زمين و آنچه ميان آن است مگر براستى و مهلتى نام زده ، و آن كسها كه كافر شدند « 3 » از آنچه بيم كردندشان بر گرديدگانند
4 - بگوى كه : چه بينيد از آنچه بخوانيد از بيرون خداى عزّ و جلّ ؟
بنماييد مرا آنچه « 4 » آفريدند از زمين ؟ يا ايشانراست انبازى اندر آسمانها ؟ بياريد مرا كتابى از بيش اين ، يا نشانى از دانشى ، اگر هستيد راست گويان
5 - كى گم راهتر از آنك مىخواند از فرود خداى عزّ و جلّ آنك نه پاسخ كند او را سوى روز رستخيز ، و ايشان از خواندن ايشان فرغول كاراناند ؟ « 5 »
6 - و چون حشر كنند « 6 » مردمان را بودند ايشان دشمنان ، و بودند « 7 » بپرستيدن ايشان كافران ؟
هامش
( 1 ) بنام آن خدايى كه كار ساز سابقان است . پروردگار مقتصدانست - بخشايندهء مظلومانست . ( صو )
( 2 ) نامه قرآن است يعنى اين نبى . ( صو )
( 3 ) كينه گزار صواب كار . ( صو )
( 4 ) چه چيز . ( صو )
( 5 ) بىآگاهانند . ( صو )
( 6 ) گرد آرند . ( صو )
( 7 ) باشند مر ايشان را دشمنان و باشند . ( صو )